Co zmienia papier
Dwoje ludzi mieszkających razem bez podpisania czegokolwiek ma w większości krajów prawie żadnych praw wobec
siebie: brak dziedziczenia, renty rodzinnej, ochrony mieszkania, obowiązku alimentacyjnego. Małżeństwo daje to
wszystko jednym podpisem — a także obowiązki i ustrój majątkowy. Pomiędzy nimi Niemcy, Holandia, Wielka Brytania
czy Skandynawia znają związek rejestrowany albo partnerski, prawie równy małżeństwu; Francja PACS; Polska nie zna
nic — ustawa o statusie osoby najbliższej, uchwalona przez Sejm w 2026 roku, została zawetowana, a Sejm nie
odrzucił weta.
Pięć stron tego działu idzie za tą logiką: ślub cywilny — kto może, jak, z jakimi skutkami;
związki nieformalne — co chronią, a czego nie; małżeństwo osób tej samej płci —
gdzie istnieje i co jest uznawane gdzie indziej; ustrój majątkowy — kto czym włada; i
organizacja ślubu, która jest mniej prawna, a bardziej praktyczna. Strony krajowe podają dokładne
zasady dla dziewiętnastu krajów.
Trzy kolejne strony: co życie razem bez ślubu chroni, a czego nie, zasady małżeństwa między dwoma krajami — zdolność, transkrypcja, majątek, dzieci, dziedziczenie, konwencje haskie — i wspólna gramatyka obrzędów ślubnych na świecie.
Ślub, kraj po kraju
Minimalny wiek, dokumenty, terminy, uznawanie małżeństw zawartych za granicą, ustawowy ustrój majątkowy: każdy kraj ma własne zasady. Strona każdego kraju opisuje małżeństwo, związek partnerski, konkubinat i rozwód.