Zacząć od tego, co nienegocjowalne
Przed salą i fotografem: trzy decyzje, które określają wszystkie inne. Liczba gości — 40, 100 czy 200 —, która określa budżet i salę; data, i czy zbiega się z sezonem, świętem, rocznicą — w Polsce sezon weselny to maj– wrzesień, a soboty rezerwuje się z rocznym wyprzedzeniem; i czego oczekują dwie rodziny i co chce się im dać — ślub kościelny czy tylko cywilny, tradycyjne wesele do rana z poprawinami czy kameralna kolacja, przyjęcie w dwóch krajach. Kto nie odpowie na te trzy pytania najpierw, negocjuje je potem w kłótniach.
Kalendarz
Dwanaście miesięcy wcześniej: data, sala, budżet, rezerwacja w kościele (kurs przedmałżeński i nauki przedślubne wymagają miesięcy). Dziewięć miesięcy: catering albo dom weselny, fotograf, zespół lub DJ, suknia i garnitur. Sześć miesięcy: zaproszenia, podróż poślubna, obrączki. Trzy miesiące: zgłoszenie w urzędzie stanu cywilnego — w Polsce co najmniej miesiąc przed ślubem, przy ślubie konkordatowym zaświadczenie z USC ważne sześć miesięcy —, potwierdzenia, menu. Miesiąc: plan stołów, plan dnia, świadkowie. Przy ślubie w Polsce organizowanym z Niemiec, Wielkiej Brytanii czy Irlandii: dodatkowe miesiące na dokumenty i na przyjazd rodziny.
Budżet
Wesele w Polsce na sto osób kosztuje w 2026 roku średnio od 60 000 do 100 000 zł, z domem weselnym i jedzeniem jako największą pozycją (połowa), potem alkohol, muzyka, fotograf i film, suknia, kwiaty; da się za 10 000 zł — urząd, restauracja, przyjaciele — i za 300 000. W Niemczech czy Wielkiej Brytanii wesele jest zwykle mniejsze (60–80 gości) i kosztuje 15 000–25 000 euro. Polską osobliwością są koperty od gości, które często pokrywają dużą część kosztów. Jedyna reguła: ustalić budżet z góry, kto za co płaci — rodzice, para — i dziesięć procent rezerwy.
Formalności
Zgłoszenie w urzędzie stanu cywilnego z dowodami osobistymi i, dla urodzonych lub rozwiedzionych za granicą, aktem urodzenia i aktem rozwodu, przetłumaczonymi i z apostille; wybór świadków — dwoje pełnoletnich; miejsce: urząd albo za opłatą miejsce poza nim; intercyza u notariusza przed dniem ślubu; i nazwisko, które każde z małżonków chce nosić. Przy ślubie kościelnym: świadectwa chrztu i bierzmowania, protokół przedślubny, kurs przedmałżeński. Strona o ślubie cywilnym i strony krajowe mówią to kraj po kraju.
Goście
Lista to pierwsza kłótnia każdego wesela: rodzina każdego, przyjaciele, koledzy z pracy, dzieci albo nie, byli partnerzy, osoby towarzyszące. Reguła, która działa: każde z dwojga dostaje połowę miejsc, a rodzice, którzy płacą, część; zaproszenia wychodzą trzy miesiące wcześniej, z terminem odpowiedzi. A kto nie jest zaproszony, dowiaduje się o tym od pary, nie od innych.
Dwa kraje, dwie rodziny
Wesele polsko-niemieckie, polsko-brytyjskie, polsko-irlandzkie: dwie ceremonie — cywilna i kościelna albo tradycyjna —, dwa języki, dwie kuchnie, czasem dwa przyjęcia w dwóch krajach, a dla rodziny z zagranicy polskie wesele do rana bywa szokiem, który warto zapowiedzieć. Działa, gdy obie rodziny zostały wcześniej wysłuchane, a para decyduje, co chce zachować z każdej tradycji; nie udaje się, gdy jedna rodzina „płaci” za wesele drugiej, nie mówiąc tego. Strona o związkach międzynarodowych mówi resztę.