Samenwonen en geregistreerd partnerschap

Samenwonen zonder te trouwen betekent in de meeste landen niets voor de wet. Nederland en België hebben tussenvormen bedacht; de andere landen niet. Wat elk beschermt, en wat niet.

Illustration : Les unions enregistrées

Op deze pagina verschijnen

Ontvang ons dagelijks nieuwsoverzicht

Drie verschillende situaties

Het geregistreerd partnerschap, dat Nederland sinds 1998 kent, is bijna een huwelijk: dezelfde vermogensregels, dezelfde erfrechten, hetzelfde pensioen, en een ontbinding die zonder kinderen zelfs zonder rechter kan. Het wettelijk samenwonen in België (sinds 2000) is veel lichter: een verklaring bij de gemeente, een bescherming van de gezinswoning en een kleine erfrechtelijke positie, en verder niets. Het feitelijk samenwonen — zonder iets te tekenen — bestaat overal en geeft bijna nergens rechten, behalve in Suriname sinds 2025 na tien jaar, en in Nederland en België voor bepaalde uitkeringen en belastingen. De landenpagina's zeggen wat elk land kent.

Wat de erkende samenwoning in het algemeen beschermt

Waar ze bestaat — het geregistreerd partnerschap, het wettelijk samenwonen —, beschermt ze de gezinswoning (de ene kan niet verkopen of opzeggen zonder de andere), geeft ze een positie in de erfenis (volledig in Nederland, alleen het vruchtgebruik van de woning in België), en telt ze mee voor de belastingen, de uitkeringen en het nabestaandenpensioen. In Nederland is het geregistreerd partnerschap sinds 2014 ook gelijkgesteld voor het ouderlijk gezag: de kinderen van de partners staan automatisch onder gezamenlijk gezag.

Wat ze bijna nooit beschermt

Een vrouw met grijs haar legt een verzegelde envelop in een oud dressoir, onder de blik van haar man

Het feitelijk samenwonen geeft geen onderhoudsplicht, geen erfrecht, geen aanspraak op het huis van de ander, geen nabestaandenpensioen van de meeste pensioenfondsen zonder aanmelding, en geen vermogensstelsel: wie het huis betaalde, heeft het; wie thuisbleef voor de kinderen, heeft bij een breuk niets. Ook het Belgische wettelijk samenwonen geeft geen onderhoudsplicht na de breuk en geen recht op de nalatenschap buiten het vruchtgebruik van de woning.

Bij de scheiding

Een jong stel plakt de laatste verhuisdozen dicht in een bijna leeg appartement

Het geregistreerd partnerschap wordt ontbonden bij de rechter of, zonder minderjarige kinderen, door een verklaring bij de gemeente met een advocaat of notaris; het wettelijk samenwonen eindigt door een eenvoudige verklaring, ook eenzijdig; het feitelijk samenwonen eindigt zonder formaliteit — en zonder verdeling, tenzij men kan bewijzen wie wat betaalde. De kinderen worden overal op dezelfde manier behandeld als bij een echtscheiding: het gezag blijft van beiden, het verblijf en de alimentatie worden vastgelegd.

Het samenlevingscontract

Een contract bij de notaris — in Nederland gebruikelijk, in België minder — regelt wat de wet niet regelt: wie wat betaalt, wie eigenaar is van wat, wat er gebeurt met het huis bij een breuk, en een verblijvingsbeding dat de gezamenlijke goederen bij overlijden aan de partner laat. Het kost enkele honderden euro's en is voor de feitelijk samenwonenden de enige bescherming — samen met een testament, want het contract regelt geen erfenis.

Het recht land per land

Het wettelijke kader, de formaliteiten, de termijnen en de kosten veranderen van land tot land. Elk land heeft hier een gedetailleerde pagina: toepasselijke teksten, kernpunten, werkelijke procedures, kosten, nuttige adressen en valkuilen die u vermijdt.

Kies een land om zijn pagina te openen.

Europees kader

Europese Unie

De Unie kent geen eigen partnerschapsstatuut: elke lidstaat beslist of het bestaat en wat het waard is. Het Unierecht verplicht wel de geregistreerde partner van een Unieburger toe te laten in de staten die het partnerschap gelijkstellen met het huwelijk, en regelt sinds 2019 het vermogen van internationale geregistreerde partners.

Europa

België (Vlaanderen)

België kent sinds 1 januari 2000 de wettelijke samenwoning: een verklaring bij de gemeente, open voor elk koppel en zelfs voor twee familieleden, met beperkte gevolgen — bescherming van de gezinswoning, bijdrage in de lasten, vruchtgebruik van de woning bij overlijden — en een ontbinding met een eenvoudige verklaring. Feitelijk samenwonenden hebben bij de wet bijna niets.

Nederland

Nederland kent drie vormen: het geregistreerd partnerschap sinds 1998, dat bijna dezelfde gevolgen heeft als het huwelijk; het notarieel samenlevingscontract, dat alleen regelt wat erin staat; en het samenwonen zonder iets, dat bij de wet geen enkel recht geeft — niet op erfenis, niet op alimentatie, niet op partnerpensioen.

Zuidelijk Afrika

Zuid-Afrika

Samenwonen kan specifieke bescherming bieden zonder alle rechtsgevolgen van een huwelijk over te nemen. Bewijs van de onderlinge verbintenissen en bijdragen van de partners is van belang.

Noord-Amerika

Canada

Samenwonen (common law) wordt in heel Canada erkend — federaal na twaalf maanden voor belastingen, uitkeringen en immigratie —, maar wat het oplevert hangt enorm af van de provincie: in British Columbia gelden samenwoners na twee jaar als echtgenoten voor de boedelverdeling, in Ontario is er alimentatie maar geen boedelverdeling, en Quebec kent sinds 2025 alleen het ouderschapsverbond voor stellen met een kind; het geregistreerd partnerschap zoals in Nederland bestaat niet.

Verenigde Staten

Geen nationaal stelsel voor samenwoners: een klein aantal staten erkent nog het common-law marriage (huwelijk zonder plechtigheid), het domestic partnership (geregistreerd samenlevingsverband) bestaat nog in sommige staten en steden, vooral voor de ziektekostenverzekering en andere voordelen, en elders geeft samenwonen geen rechten zonder schriftelijke overeenkomst; het federale recht kent alleen het huwelijk. Een Nederlands geregistreerd partnerschap of een Belgische wettelijke samenwoning opent in de Verenigde Staten geen verblijfsrecht.

Caraïben

Aruba

Aruba voerde op 1 september 2016 het geregistreerd partnerschap in, open voor paren van gelijk en verschillend geslacht, met gevolgen die dicht bij het huwelijk liggen. Samenwonen zonder partnerschap geeft geen rechten; sinds 2024 kunnen paren van hetzelfde geslacht ook kiezen voor het huwelijk.

Caribisch Nederland (Bonaire, Sint Eustatius, Saba)

Op Bonaire, Sint Eustatius en Saba bestaat het geregistreerd partnerschap sinds 10 oktober 2012, voor alle koppels, met dezelfde gevolgen als in Europees Nederland. Het samenlevingscontract via de notaris en het samenwonen zonder iets bestaan er ook, met dezelfde beperkingen als in Nederland.

Curaçao

Curaçao kent geen geregistreerd partnerschap en geen statuut voor ongehuwd samenwonen: wie niet trouwt, regelt alles bij de notaris. Sinds 2024 staat het huwelijk wel open voor paren van hetzelfde geslacht, waardoor het partnerschap als tussenweg politiek minder dringend werd.

Sint Maarten

Sint Maarten kent geen geregistreerd partnerschap en geen samenlevingsstatuut, en het huwelijk staat er niet open voor paren van hetzelfde geslacht. Wie niet trouwt of niet kan trouwen, regelt zijn bescherming bij de notaris; een huwelijk of partnerschap uit Nederland wordt wel erkend.

Zuid-Amerika

Suriname

Suriname kent geen geregistreerd partnerschap en geen wettelijk statuut voor ongehuwd samenwonen, ook niet in het nieuw Burgerlijk Wetboek van 2025. Concubinaat is er wijdverbreid, maar de partner heeft geen recht op erfenis, alimentatie of pensioen; alleen wie minstens tien jaar samenwoonde, kan na een overlijden bij de rechter de rechten van een echtgenoot op de woning vragen. Een notariële overeenkomst en een testament blijven de enige echte bescherming.

Dit thema wordt ook behandeld voor de Franstalige landen · de Engelstalige landen · de Duitstalige landen · de Spaanstalige landen · Italië en Italiaans Zwitserland · de Portugeestalige landen · Polen en de Poolse diaspora · Turkije en de Turkse diaspora.

Bronnen

  1. Vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen — Europese Commissie, Europees e-justitieportaal, 2023: European rules designating the law applicable to the property of registered partners and facilitating recognition of decisions, in 18 countries

Officiële of institutionele documenten waarop deze pagina steunt, geraadpleegd op 12 oktober 2026. De links openen in een nieuw tabblad.

Inhoud bijgewerkt in . De genoemde regels en cijfers kunnen veranderen: controleer ze bij twijfel bij de vermelde officiële bron.

Tekst geschreven met hulp van AI, onder de redactionele verantwoordelijkheid van CAPIT; menselijke controles vinden slechts incidenteel plaats (methode en bronnen: Over ons). Deze inhoud vervangt geen medisch of juridisch advies. Een fout gezien? Schrijf ons.

Nieuws

Deze pagina in de sitemap vinden