Uluslararası çift: evlilik, mal rejimi, çocuklar, miras

Yurt dışında ya da bir yabancıyla evlenmek basittir; evliliğe kendi ülkenizde sonuç doğurtmak, mallarınızı yöneten hukuku seçmek, çocukları korumak ve iki ülkeye yayılan bir mirası çözmek çok daha az. Ortak kurallar ve Lahey sözleşmeleri açıklanıyor.

Yurt dışında ya da başka ülkeden biriyle evlenmek

Bir ülkede o ülkenin şekil kurallarına göre kıyılan nikâh ilke olarak her yerde geçerlidir: bu, uluslararası özel hukukun en eski kuralıdır. Değişen, her ülkenin törenden önce ve sonra kendi vatandaşlarından istedikleridir. Hemen hepsi aynı şeyi farklı adlarla ister.

Üç tuzak tekrar eder. Çok eşlilik: kabul edildiği ülkelerde müstakbel eşinizin zaten evli olmadığını kontrol edin; çünkü ikinci evlilik, orada kıyılmış olsa bile tek eşli ülkelerde geçersizdir. Din: birçok ülke Müslüman bir kadının Müslüman olmayan biriyle evlenmesini yasaklar, bu da pratikte önceden din değiştirmeyi zorunlu kılar — Fas ve Mısır bunu öngörür, Tunus 2017'de vazgeçti —; aksi hâlde evlilik orada tescil edilmez ve çift orada nikâhsız sayılır; Türkiye'de böyle bir engel yoktur. Zorla ya da muvazaalı evlilik: ülkelerin çoğu aldatılan eşe iptal isteme hakkı tanır ve evlenme iradesi yoksa oturma izni ya da vatandaşlığı reddeder.

Son olarak evlilik vatandaşlık ve oturma hakkı üzerinde asla otomatik sonuç doğurmaz. İkisi de ayrı bir başvuruyla, ülkeye göre iki ila beş yıl arasında değişen bir evlilik ve birlikte yaşam süresinden sonra — Türkiye'de bir Türk vatandaşıyla en az üç yıl evli olmak ve evliliğin sürmesi — gelir, konut ve çoğu zaman dil koşullarıyla elde edilir. Her ülkenin ayrıntısı resmî nikâhın ülke sayfalarındadır.

Çiftin mallarını hangi hukuk yönetir?

İki uyruklu ya da kendi ülkesinin dışına yerleşmiş bir çift, çoğu zaman seçmediği ve boşanmada ya da ölümde keşfettiği bir mal rejimine tabidir. Hemen her yerde ilke: eşler, evlilik sözleşmesiyle, birinin vatandaşlığının ya da mutat ikametinin hukuku arasından uygulanacak hukuku seçebilir; seçim yoksa evlilikten sonraki ilk ortak mutat ikamet hukuku uygulanır — törenin yapıldığı yerin hukuku değil. Türk kanunlar ihtilâfı hukuku da benzer bir sırayı izler: seçim, yoksa ortak vatandaşlık hukuku, yoksa ortak mutat ikamet hukuku, o da yoksa Türk hukuku.

Avrupa Birliği'nde (AB) 2016/1103 sayılı tüzük bu kuralları, katılan devletlerde — Fransa, Belçika, Lüksemburg, Almanya, Avusturya, İtalya, İspanya, Hollanda ve on kadar başka ülke — 29 Ocak 2019'dan itibaren kıyılan evlilikler için belirler ve önemli bir yenilik getirir: bu şekilde belirlenen hukuk artık kendiliğinden değişmez. 1 Eylül 1992 ile 28 Ocak 2019 arasında kıyılan evlilikler için Fransa, Lüksemburg ve Hollanda hâlâ 14 Mart 1978 Lahey Sözleşmesi'ni uygular; o ise üç durumda otomatik hukuk değişikliği öngörür: eşler her ikisinin de vatandaşı olduğu bir devlete yerleştiğinde, aynı devlette on yıldan uzun süredir oturduklarında ya da evlilik anındaki ikamet devletine yerleştiklerinde. 2000'li yıllarda evlenen çiftler böylece bilmeden rejim değiştirdi — Almanya'da yaşayan Türk çiftler için de rejim sorusu tam bu yüzden dikkatle sorulmalıdır. Bu metinlerin dışında her ülkenin kendi kuralı vardır: İsviçre ortak yerleşim yerini, Québec ilk ikameti esas alır, Birleşik Krallık'ta hiç mal rejimi yoktur ve paylaşımı hâkim yapar.

Öğüt her yerde aynıdır: hukuku ve rejimi belirleyen, kısa da olsa bir evlilik sözleşmesi varsayılan kuraldan iyidir; evlilikten sonra da yapılabilir ya da değiştirilebilir.

Uluslararası çiftin çocukları

Soybağı ve soyadı. Çocuk, anne babasının ülkeleri vatandaşlığı soybağıyla aktarıyorsa genellikle her ikisinin vatandaşlığına, bazen de doğduğu ülkeninkine sahiptir: çifte vatandaşlık bu çocukların olağan durumudur; Türkiye çifte vatandaşlığa izin verir. Soyadı ülkeye göre çocuğun vatandaşlığının ya da doğum belgesinin düzenlendiği ülkenin hukukuna tabidir, bu da pasaporttan pasaporta farklı soyadları doğurur; Avrupa Birliği'nde bir devlette geçerli verilen soyadı ötekilerde tanınmalıdır. Doğumu her ülkenin konsolosluğuna bildirin.

Velayet ve ikamet. Yetkili hâkim çocuğun mutat ikametinin hâkimidir ve çoğu zaman kendi hukukunu uygular: bu, 1996 Lahey Sözleşmesi'nin ve Birlik içinde «Brüksel II ter» tüzüğünün kuralıdır; Türkiye 1996 Sözleşmesi'ne taraftır. Çocuğu ötekinin ya da bir hâkimin yazılı onayı olmadan başka bir ülkeye götüren ebeveyn 1980 Lahey Sözleşmesi anlamında kaçırma işler: yüzden fazla devlet, velayeti incelemeden çoğu zaman birkaç haftada çocuğun iadesini emreder. Yurt dışına her taşınmadan önce onay ya da karar — istisnasız. Velayet ve nafaka sayfası, yurt dışına çıkış yasağı dâhil başvuru yollarını ayrıntılandırır.

Bir ülkede belirlenen nafaka, 2007 Lahey Sözleşmesi ve Birlik içinde özel bir tüzük sayesinde merkezî makamlar aracılığıyla başka bir ülkede tahsil edilir: yavaş ama etkili; Türkiye 2007 Sözleşmesi'ne taraftır. Uluslararası evlat edinme, kabul eden ülkede uygunluk belgesi şart koşan ve her türlü kazancı yasaklayan 1993 Lahey Sözleşmesi ile düzenlenir: evlat edinme sayfasına bakın.

Uluslararası miras

Bir miras, bir unsur onu başka bir ülkeye bağladığı anda uluslararasıdır: yurt dışında mallar, mirasçılarınkinden farklı bir vatandaşlık ya da ikamet. Soru o zaman şudur: kimin ne kadar miras alacağını hangi hukuk söyler? Avrupa Birliği'nde (AB) 650/2012 sayılı tüzük 17 Ağustos 2015'ten beri bütün mirasa tek bir hukuk uygular — miras bırakanın son mutat ikametinin hukuku —; miras bırakan vasiyetle vatandaşlığının hukukunu seçmemişse. Ayrıca katılan bütün devletlerde tanınan bir Avrupa mirasçılık belgesi yaratır (Danimarka ve İrlanda sistemin dışındadır). Birlik dışında birçok ülke — Birleşik Krallık, ABD, Kanada — taşınmazlara bulundukları yerin, geri kalana yerleşim yerinin hukukunu uygular; bu, mirası «parçalar» ve çelişen hukukları devreye sokabilir. Türkiye de aynı ikili sistemi izler: Türkiye'deki taşınmazlara Türk hukuku, gerisine miras bırakanın millî hukuku.

Sonuç somuttur: Kıta Avrupası geleneğindeki ülkeler çocuklara bir pay ayırır (saklı pay), common law ülkeleri her şeyin serbestçe vasiyet edilmesine izin verir ve sağ kalan eşin payı hepsinden hiçe kadar değişir. Uygulanacak hukuku belirleyen, her yerde tanınan bir biçimde yazılmış bir vasiyetname — vasiyetnamelerin şekline ilişkin 1961 Lahey Sözleşmesi bunu sağlar — önceden bilmenin tek yoludur. Eski bir öğüt geçerliliğini korur: yurt dışına yerleşen eş, köken ülkesinde bir hesap ve mümkünse mal varlığı tutar. Ayrıntı eşler arasında miras ve bağış sayfasındadır.

Lahey sözleşmeleri, açıklamalı

Lahey Uluslararası Özel Hukuk Konferansı, 1893'ten beri ülkelerin hangi hâkimin yetkili olduğu, hangi hukukun uygulandığı ve ötekilerin kararlarının nasıl tanındığı konusunda anlaşmasını sağlayan antlaşmaları müzakere eden kuruluştur. Sözleşmelerinden yedisi uluslararası bir çifti doğrudan ilgilendirir.

SözleşmeNe yaparSizin için ne değişir
Apostil (5 Ekim 1961) — 120'den fazla devlet, Türkiye dâhil Resmî belgelerin zincirleme tasdikini, köken devletin vurduğu tek bir kaşeyle, apostille değiştirir. Doğum ve evlilik belgeleriniz, mahkeme kararlarınız ve diplomalarınız yurt dışında apostille kabul edilir; Avrupa Birliği devletleri arasında 2019 tarihli bir tüzük nüfus belgelerini çok dilli formlarla apostilden bile muaf tutar.
Vasiyetnamelerin şekli (5 Ekim 1961) Bir vasiyetname, yapıldığı yerin, vasiyetçinin vatandaşlığının, yerleşim yerinin ya da ikametinin hukukuna uyuyorsa şeklen geçerlidir. Ülkenizde yazılan bir vasiyetname yurt dışında şekil sorunu yüzünden geçersiz olmaz.
Mal rejimleri (14 Mart 1978) — Fransa, Lüksemburg, Hollanda Eşlerin mallarına uygulanacak hukuku belirler: sınırlı seçim, yoksa ilk ortak ikamet; bazı durumlarda otomatik değişiklik. Bu üç ülkede 1992 ile Ocak 2019 arasında evlenen çiftleri hâlâ yönetir; o tarihten sonra 2016/1103 Avrupa tüzüğüyle değiştirildi.
Evliliklerin kıyılması ve tanınması (14 Mart 1978) — Avustralya, Lüksemburg, Hollanda Kıyıldığı devlette geçerli bir evlilik öteki taraf devletlerde tanınır. Az ülke onayladı; tanıma çoğu zaman ulusal hukuka ve tescile dayanır.
Uluslararası çocuk kaçırma (25 Ekim 1980) — 100'den fazla devlet, Türkiye dâhil Haksız yere götürülen ya da alıkonan bir çocuğun mutat ikamet ülkesine merkezî makamlar aracılığıyla hızla iadesini düzenler. Onay olmadan çocukla gitmek bir iade usulünü başlatmaktır; tersine, ülkede kalan ebeveynin başvuru yoludur.
Uluslararası evlat edinme (29 Mayıs 1993) — 100'den fazla devlet, Türkiye dâhil Ülkeler arası evlat edinmeyi çerçeveler: merkezî makamlar, evlat edinenlerin uygunluğu, öz anne babanın özgür rızası, kazanç yasağı. Sözleşme kurallarına göre yapılan bir evlat edinme öteki taraf devletlerde kendiliğinden tanınır.
Çocukların korunması (19 Ekim 1996) — elli kadar devlet, Türkiye dâhil Velayet, ikamet ve koruma için çocuğun mutat ikametinin hâkimine yetki verir ve kararlarını tanıtır. Bir taraf devlette verilen velayet kararı ötekilerde yeni dava olmadan tanınır.
Nafaka alacaklarının tahsili (23 Kasım 2007) — Avrupa Birliği, ABD, Brezilya, Türkiye, Ukrayna… Çocuk ya da eş için nafakanın, merkezî makamlar aracılığıyla ve çoğu durumda alacaklıya masraf çıkarmadan yurt dışında icrasını sağlar. Yurt dışına giden borçlu nafakadan kurtulamaz, ama aylar hesaplayın.

Taraf devletlerin listeleri değişir: Lahey Konferansı'nın sitesinde (hcch.net) güncel tutulur. Belirtilen tarihler sözleşmelerin imza tarihleridir.

Ülke ülke hukuk

Kesin formaliteler — ehliyet belgesini kimin verdiği, nerede tescil edileceği, vatandaşlık için hangi sürenin geçerli olduğu — her ülkeye özgüdür. Resmî nikâh, mal rejimleri ve miras sayfalarında ülke ülke yer alır.

Sayfa Eylül 2026'da kontrol edildi. Anılan kurallar ve veriler değişebilir: şüphe halinde belirtilen resmî kaynaktan doğrulayın.

Bu sayfayı site haritasında bul

Bir soru, bir düzeltme, bir öneri? Bize yazın.