Nedir
Kāmasūtra — kelimesi kelimesine «arzunun özdeyişleri» — Kuzey Hindistan'da Sanskritçe yazılmış, büyük olasılıkla milattan sonra üçüncü yüzyıla ait bir risaledir. Yaşamın üç amacını ele alan bilgince bir edebiyata aittir: dharma (görev, erdem), artha (refah, güç) ve kāma (arzu, duyuların hazzı). Başka metinler siyaseti ya da tıbbı nasıl kodladıysa, bu da hazzı kodlar: dizelerle kesilen özlü bir düzyazıyla, numaralı kurallar biçiminde yazılmıştır ve kültürlü, varlıklı kentli nāgaraka'ya seslenir; ona nasıl yaşanacağını, sevileceğini, baştan çıkarılacağını ve evlenileceğini anlatır. Ne dinî bir kitap ne de resimli bir el kitabıdır: onunla ilişkilendirilen erotik minyatürler, bin yıldan fazla sonra yaşamış Babür ve Racput ressamlarına aittir.
Kim yazdı
Yazarın adı Vātsyāyana Mallanāga. Hakkında kendi söyledikleri dışında neredeyse hiçbir şey bilinmiyor: kitabını «iffet ve en yüksek meditasyon içinde», bugün kayıp daha eski risaleleri özetleyerek — Babhravya, Şvetaketu ve yarım düzine başkasını anar — tutkudan değil dünyanın iyiliği için yazdığını söyleyen Brahman bir bilgin. Metin daha sonra yorumlandı; en ünlü yorum, on üçüncü yüzyıldan Yaşodhara'nın Jayamangalā'sı, çevirilerin çoğunun izlediğidir.
Avrupa onu geç ve kötü keşfetti. 1883'te kâşif Richard Burton'ın adıyla yayımlanan ilk İngilizce çeviri — gerçekte Hintli bilginler Bhagvanlal Indraji ve Shivaram Bhide'nin, Forster Arbuthnot ile birlikte yaptığı iş — Viktorya dönemi sansürünü aşmak için özel olarak basıldı ve metni çarpıttı: kadınların hazzıyla ilgili bölümün bir kısmını sildi ve yorumlar ekledi. Yine de Kama Sutra'yı akrobatik pozisyonların eşanlamlısı yapan o oldu. Sadık çeviriler var: eski yorumlarla birlikte Alain Daniélou'nun Fransızcası (1992) ve Wendy Doniger ile Sudhir Kakar'ın İngilizcesi (2002).
Ne içeriyor
Kitap yedi bölüm, otuz altı fasıl ve yaklaşık 1 250 özdeyiş içerir. Yalnızca ikinci bölüm — metnin beşte biri — cinsel birleşmeyi ele alır.
- 1. Kitap, genel konular: yaşamın üç amacı, hazzın yeri, kültürlü bir kişinin bilmesi gereken altmış dört sanat (şarkı, müzik, resim, oyunlar, mutfak, konuşma sanatı…), kentlinin günü, dostları ve aracıları.
- 2. Kitap, cinsel birleşme: mizaca ve anatomiye göre sevgili türleri, kucaklaşmalar, öpücükler, okşamalar, tırnak ve diş izleri, birkaç satırda anlatılan yirmi kadar pozisyon, oral seks, vuruşlar ve çığlıklar, tersine çevrilen roller, öncesi ve sonrası. Ünlü altmış dört uygulama listesi burada yer alır.
- 3. Kitap, bir eşin kazanılması: seçim, nişan ve özellikle yavaşlık: yazar, zorlanan bir kadın «cinsel ilişkiden ve erkekten nefret ettiği» için, herhangi bir temastan önce genç bir eşin güvenini birkaç gün boyunca kazanmayı öğütler.
- 4. Kitap, eş: evli kadının yaşamı, ev yönetimi, kuma eşler.
- 5. Kitap, başkalarının eşleri: zina amaçlı baştan çıkarma, aracıları, riskleri — bugünün okuru için en rahatsız edici ve dönemin toplumu hakkında en aydınlatıcı bölüm.
- 6. Kitap, kibar fahişeler: sanatları, ücretleri, stratejileri.
- 7. Kitap, sırlar: baştan çıkarma reçeteleri, afrodizyaklar, merhemler ve «gücü artırma» yöntemleri — büyüye en yakın bölüm.
Kadın hazzı hakkında söyledikleri
Dönemi için gerçek özgünlüğü budur: metin kadının hazzının var olduğunu, kendi ritimleri olduğunu — daha yavaş gelir, der; bu yüzden onun arzusunu yükseltenle başlamak gerekir —, bir kadının inisiyatif alabileceğini ve erkeğin amacının yalnızca tatmin edilmek değil sevilmek olduğunu ileri sürer. Kadın uyarılmasının ve doyumunun işaretlerini tanımlar ve kadınların da erkekler gibi farklı mizaçları ve iştahları olduğunu kabul eder. Bütün bunlar derinden eşitsiz bir toplumda; bu da metni aynı anda modern ve tarihli kılar.
Bugün nasıl kullanmalı
Bir pozisyon kataloğu olarak değil: tanımladıkları azdır, çoğu zaman özettir ve bazen anatomik olarak risklidir; bugün satılan «Kama Sutra'ya göre» resimli kitaplar ise büyük bölümünü uydurur. Metin, seksolojinin doğruladığı üç şeyi hatırlatmak için daha yararlıdır: haz eylemden çok önce hazırlanır — öpücükler, okşamalar ve masajlar Vātsyāyana'da penetrasyondan daha çok yer tutar; kadın arzusunun kendi zamanı vardır ve zorlamak onu söndürür; ve çeşitlilik — tutumlarda, yerlerde, rollerde — isteği sürdürür. Altmış dört uygulama listesi, her birinin neyi denemek istediği, neyi reddettiği ve neyi önermeye hiç cesaret edemediği üzerine çift olarak bir konuşmanın başlangıç noktası olabilir — bu, bir çift için on yedi yüzyıllık bir kitabın en verimli kullanımı olmayı sürdürüyor.
Türünün tek örneği değil: Hindistan daha sonra Kokkoka'nın Ratirahasya'sını (on ikinci yüzyıl) ve Kalyāṇamalla'nın Ananga Ranga'sını (on altıncı yüzyıl), Arap dünyası Şeyh Nefzavi'nin Itırlı Bahçe'sini (on beşinci yüzyıl), Çin ise Han hanedanından beri «yatak odası» el kitaplarını üretti. Hiçbiri rızadan bizim anladığımız anlamda söz etmez: onu getirmesi gereken bugünün okumasıdır.