Statüsüz bir yetişkin
Ebeveynin partneri — üvey baba, üvey anne — hemen bütün ülkelerde ötekinin çocuklarıyla hiçbir hukuki bağa sahip değildir: okul ya da sağlık hakkında karar veremez, nafaka yükümlülüğü yoktur ve çift koptuğunda ya da ebeveyn öldüğünde çocuk için hiçbir şey değildir. Türk Medeni Kanunu üvey anne babaya yalnızca, eşine velayetin kullanılmasında «uygun biçimde yardımcı olma» ve eşi engellendiğinde onu temsil etme görevi verir (madde 338). Hollanda üvey ebeveynle ortak velayeti, Birleşik Krallık «parental responsibility agreement»ı, Almanya sınırlı «kleines Sorgerecht»ı tanır; başka yerde yalnızca, öteki biyolojik ebeveynle bağı koparan eşin çocuğunu evlat edinme vardır. Velayet ve evlat edinme ülke sayfaları neyin mümkün olduğunu söyler.
Birlikte yaşamayı düzenlemek
Başaran çiftlerin üç ortak noktası vardır: ebeveyn ebeveyn kalır — üvey anne baba çocuğun ya da öteki ebeveynin iradesine karşı eğitim vermez —, evin kuralları herkes için geçerlidir ve birlikte kararlaştırılır, ve üvey anne babaya zaman tanınır: araştırma yeniden kurulan bir aileye dengesini bulması için iki ila beş yıl verir, çocuklar ergense daha uzun. Para — kim kimin çocukları için öder — birlikte yaşamadan önce konuşulur, sonra değil.
Miras tuzağı
Bir ebeveyn öldüğünde çocukları mirasçı olur — partner değil, evli değillerse ya da vasiyet yoksa. Türkiye'de sağ kalan eş çocuklarla birlikte dörtte bir alır; Almanya'da rejime göre dörtte bir ya da yarısı; Hollanda'da yasal paylaşım sağ kalan eşi çocuklara karşı korur. Ama nikâhsız ve vasiyetsiz partner hiçbir yerde hiçbir şey almaz ve ölen ebeveynin evi çocuklarına geçer, çocuklar partnerden evden çıkmasını isteyebilir. Tersine çocuklar da üvey anne babadan hiçbir şey almaz. Bir vasiyet — çocukların saklı payı saklı kalarak — ve evliler için iyi bir mal rejimi seçimi tek korumadır: miras sayfası ve ülke sayfaları nasıl olduğunu söyler.
