Fuhuş: yasa ne diyor, ülke ülke

Burada yasak ve hapisle cezalandırılıyor, orada vitrinler ve ruhsatlarla düzenleniyor, başka yerde kişi için hoş görülüyor ama müşteri için yasak: dünyayı üç model paylaşıyor. Türkiye'de ve Türklerin yaşadığı ülkelerde yasa ne diyor, fuhşa aracılık ve insan ticareti nedir, çıkmak isteyene hangi kuruluşlar yardım ediyor.

Bu sayfa hukuki ve sosyal bir bilgi sayfasıdır. Hiçbir yer ya da hizmet listelemez, hiçbir şeyi tarif etmez ve hiçbir şey önermez: yasanın ülkelere göre neye izin verdiğini, neyi yasakladığını ve neyi cezalandırdığını, yardımın nerede bulunacağını anlatır.

Fuhuştan çıkmak ya da birine yardım etmek

Türkiye: ALO 157 (Göç İdaresi, insan ticareti mağdurları, 7/24, altı dilde), ALO 183, 112; Kadın Dayanışma Vakfı (Ankara, insan ticareti mağdurları için sığınma evi), Mor Çatı 0212 292 52 31, Kırmızı Şemsiye (seks işçilerinin hakları ve sağlığı), İKGV (İnsan Kaynağını Geliştirme Vakfı, sağlık), Pozitif Yaşam Derneği. Almanya'daki Türkler için Hilfetelefon 116 016 (Türkçe), SOLWODI; Hollanda'da CoMensha; Fransa'da 3919. Tehlikedeki çocuk: ALO 183.

Dünyada üç model

Hemen her ülkenin fuhuşla ilgili bir yasası var ve hemen hepsi üçüncü kişilerce sömürülmesini cezalandırıyor. Fark, eylemin kendisine ve içindeki iki kişiye ne yapıldığında. Üç büyük aile ayırt edilebilir.

Türkiye: vesikalı sistem, kapanan genelevler ve pavyonlar

Türkiye, Osmanlı'dan devraldığı düzenleyici sistemi sürdüren ender ülkelerden biri. 1961 tarihli Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler Tüzüğü, il sağlık ve emniyet komisyonlarınca ruhsatlandırılan genelevlerde, «vesikalı» olarak kayıtlı, haftada iki kez sağlık kontrolünden geçen, Türk vatandaşı ve en az 21 yaşındaki kadınların çalışmasına izin veriyor; kayıtlı kadınlar 2000'lerde 3 000 civarındayken bugün birkaç yüze indi, çünkü Ankara, Bursa, Antalya ve birçok ilde genelevler belediye kararı ya da ruhsat yenilenmemesiyle kapatıldı; İstanbul ve İzmir'de birkaçı hâlâ açık ve 2010'lardan beri yeni vesika neredeyse verilmiyor. Vesikalı kadınlar SGK'lı ve vergi mükellefidir — genelev işletmecisi Matild Manukyan 1990'larda İstanbul'un en çok vergi ödeyen kişisiydi — ama kayıt ömür boyu sürer, sistemden çıkmak çok zordur ve kadın örgütleri bunu bir «devlet aracılığı» olarak eleştirir.

Genelev dışında fuhuş yapmak suç değil, kabahat: Kabahatler Kanunu ve Umumi Hıfzıssıhha Kanunu uyarınca idari para cezası ve zorunlu sağlık muayenesi; yabancılar için sınır dışı edilme ve giriş yasağı. Asıl suç, çevresinde: TCK 227 «fuhuş» maddesi, bir kişiyi fuhşa teşvik etmeyi, yer ve imkân sağlamayı, aracılık etmeyi iki yıldan dört yıla kadar hapis ve para cezasıyla; çocuğu fuhşa teşvik etmeyi dört yıldan on yıla; cebir, tehdit, hile veya çaresizlikten yararlanmayı yarı oranında artırılmış cezayla cezalandırıyor; fuhşa sürüklenen kişi ise «tedaviye veya psikolojik terapiye tâbi tutulabilir». Çocukla cinsel ilişkiye giren müşteri TCK 103'ten (çocuğun cinsel istismarı, sekiz yıldan on beş yıla) yargılanır. İnsan ticareti (TCK 80) sekiz ila on iki yıldır. Kayıt dışı fuhuş büyük ölçüde internet ilanlarına, «masaj salonlarına» ve rezidanslara kaymış durumda; 2010'lardan beri Suriyeli, Özbek, Türkmen, Kırgız, Faslı ve Ukraynalı kadınlar operasyonlarda en çok karşılaşılan mağdurlar. Pavyonlar — konsomatrislerin müşteriyle oturup içki içtiği gece kulüpleri — yasaldır ve konsomatrislik yasal bir meslektir (çalışma izni ve sağlık raporuyla); en çok fahiş «hesap»larıyla bilinirler ve içeride fuhuş yapıldığında TCK 227 devreye girer. Striptiz gösterileri eğlence yeri ruhsatıyla yasaldır; müşteriyle temas yasaktır. Kuzey Kıbrıs'ta «gece kulüplerine» konsomatris vizesiyle getirilen kadınların durumu, ABD Dışişleri ve Avrupa Konseyi raporlarında yıllardır insan ticareti riski olarak anılır.

Yurt dışındaki Türkler için

Fuhşa aracılık: yasa neyi cezalandırıyor

Model ne olursa olsun, başkasının fuhşundan geçinmek, onu kontrol etmek, örgütlemek ya da ondan kazanç sağlamak her yerde suçtur: Türkiye'de iki ila dört yıl (çocuklarda dört ila on), Almanya'da beş yıla kadar, Birleşik Krallık'ta yedi yıla kadar, Kanada'da on dört yıla kadar. Parayı alan sevgili, «koruyucu» ya da evi kiralayan kadın, duygular ne olursa olsun yasanın gözünde aracıdır. «Loverboy» yöntemi — genç bir erkek âşıkmış gibi yapar, kızı ailesinden ve arkadaşlarından koparır, sonra «aşk için» çalışmaya gönderir — Hollanda ve Almanya'da genç kadınların fuhşa sürüklenmesinin en yaygın biçimidir; Türkiye'de de sosyal medya üzerinden benzer vakalar görülüyor.

İnsan ticareti

Bir kişiyi sömürmek amacıyla — zorla, aldatarak, çaresizliğinden yararlanarak ya da üçüncü kişiye ödeme yaparak — tedarik etmek, taşımak, barındırmak ya da kabul etmek insan ticaretidir: Palermo Protokolü (2000, Türkiye 2003'te taraf), Avrupa Konseyi Sözleşmesi (Türkiye 2016'da taraf) ve TCK 80 (sekiz ila on iki yıl). Göç İdaresi her yıl 200-300 mağdur tespit ediyor — çoğu cinsel sömürüye zorlanan Orta Asyalı, Suriyeli, Faslı ve Ukraynalı kadınlar —; gerçek sayının çok daha yüksek olduğu kabul ediliyor. Mağdurlara altı aya kadar «düşünme süresi», insani ikamet izni, Ankara ve Kırıkkale'deki sığınma evlerinde barınma ve zorla işlenen suçlardan sorumsuzluk tanınıyor; başvuru kapısı ALO 157. Bugün kölelik sayfası insan ticaretini tarihine yerleştirir.

Sağlık ve güvenlik

Fuhuş yapan kişiler riskleri üst üste yaşar: cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar (HIV testi Gönüllü Danışmanlık ve Test Merkezleri'nde ücretsiz ve anonim; PrEP ve temas sonrası profilaksi herkese açık), şiddet, yoksulluk, madde kullanımı, ruhsal sorunlar. Kırmızı Şemsiye, İKGV, Pozitif Yaşam ve belediyelerin sağlık hizmetleri koşulsuz destek verir; Kadın Dayanışma Vakfı, Mor Çatı ve KAMER çıkmak isteyenlere barınma, hukuki destek ve işle eşlik eder. Yasa konusunda karşı karşıya duran iki ağ tek noktada birleşir: kimse yaşadığıyla baş başa kalmamalı. Müşteri açısından cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar ve rıza sayfaları temel bilgileri hatırlatır.

Ve başka yerlerde

Yunanistan: ruhsatlı genelevler, sokakta yasak. Bulgaristan ve Romanya: kabahat, para cezası, ama Avrupa'ya insan ticaretinin başlıca kaynak ülkeleri. Azerbaycan ve Orta Asya: idari para cezası, aracılık suç. İspanya: eylemle ilgili yasa yok, «alterne» kulüpleri lokanta ruhsatıyla çalışıyor, İskandinav modeli tasarısı görüşülüyor. İtalya: 1958 Merlin yasası, sokak fuhşu suç değil ama belediyeler müşteriye ceza kesiyor. Japonya: para karşılığı cinsel ilişki 1956'dan beri yasak, yasanın boşluklarında dev bir fūzoku sektörü. Ülkeler bölümündeki ülke kartları ve bugün kölelik sayfası bu sayfayı tamamlar.

Sayfa Eylül 2026'da kontrol edildi. Anılan kurallar ve veriler değişebilir: şüphe halinde belirtilen resmî kaynaktan doğrulayın.

Bu sayfayı site haritasında bul

Bir soru, bir düzeltme, bir öneri? Bize yazın.