Mycoplasma genitalium

Yakın zamanda tanımlanan, inatçı üretrit ve servisitlerden sorumlu ve şimdiden antibiyotiklere çok dirençli bir bakteri.

Illustration : Mycoplasma genitalium

Enfeksiyon

Mycoplasma genitalium, 1980'lerde tanımlanan ve o zamandan beri erkekte gonokok dışı üretritin, kadında servisitin sık nedeni olarak kabul edilen çok küçük bir bakteridir. Çok yavaş üremesi incelenmesini uzun süre engelledi ve tanısı ancak gen çoğaltma teknikleriyle günlük uygulamada mümkün oldu. Bugün birçok bölgede % 50'yi aşan büyük bir makrolid direnci sorunu yaratıyor.

Ana noktalar

EtkenBakteri Mycoplasma genitalium
Belirtisiz biçimlerÇok sık
TestPCR, yalnızca belirti ya da inatçı üretrit varsa
Sistematik taramaÖnerilmez: dirence yol açar
Makrolid direnciBirçok ülkede % 50'nin üzerinde
İyileşmeEvet, ama antibiyotik seçimi yönlendirilmeli
AşıYok

Nasıl bulaşır

Bulaşma cinseldir; vajinal ve anal ilişkilerde ve boğaz kolonizasyonu nadir olsa da muhtemelen oral ilişkilerde. Diğer bakteriyel genital enfeksiyonlarda olduğu gibi belirtisiz biçimlerin sıklığı bakterinin dolaşımını sürdürür. Hiçbir belirtisi olmayan bir kişide bakterinin bulunması sıktır ve sistematik olarak tedaviyi gerektirmez.

Belirtiler

Erkekte enfeksiyon üretritle kendini gösterir: berrak ve az akıntı, idrar yaparken rahatsızlık ya da yanma; çoğu zaman bel soğukluğundakinden daha silik. Kadında servisite, ilişki sonrası kanamaya, kasık ağrılarına ya da pelvik enflamasyona yol açabilir. Her iki durumda da enfeksiyon çoğu zaman tamamen belirtisizdir; bu da pozitif bir testin yorumunu zorlaştırır.

Test

Tanı, idrar ya da genital numune üzerinde PCR'ye dayanır. Belirtisi olmayan kişilerin sistematik taranması önerilmez: hiçbir yarar görmeyen taşıyıcıların tedavi edilmesine yol açar ve direnç seçilimini hızlandırır. Test, üretrit ya da servisit karşısında ve özellikle klamidya tedavisinden sonra süren belirtiler karşısında endikedir. Mümkün olduğunda aynı numunede makrolid direnç testi yapılır.

Tedavi

Olağan şema, bakteri yükünü azaltan bir doksisiklin evresini, ardından direnç profiline göre seçilen ikinci bir antibiyotiği birleştirir: suş makrolidlere duyarlıysa azitromisin, değilse moksifloksasin. Tedavi sonrası kontrol önerilir. Uzun süre uygulanan tek başına ampirik azitromisin kullanımı, direnç ürettiği için bugün önerilmiyor.

Tedavi edilmezse

Kadında enfeksiyon pelvik enflamasyonlarla ve bazı çalışmalara göre, kanıt düzeyi klamidyanınkinden düşük kalsa da, tüp kaynaklı kısırlık ve erken doğum riskinde artışla ilişkilidir. Erkekte çoğu zaman kesin tanı olmadan tekrar tekrar tedavi edilen kronik, yineleyen üretritleri sürdürür.

Korunma

Tanıdan sonra

Unutmayın

Bu listede belirtisiz test yapılmasının önerilmediği tek enfeksiyon budur. Bu bakteriyi sistematik olarak aramak, ihtiyacı olmayan kişileri tedavi etmek ve direnç üretmek demektir.

Biraz tarih

Mycoplasma genitalium bu bölümdeki mikropların en küçüğüdür: 1980'de Londra'da, St Mary's Hastanesi'nde, nedeni bulunamayan üretritli iki erkeğin üretrasından Joseph Tully ve David Taylor-Robinson tarafından izole edilir; keşfi 1981'de yayımlarlar. Kültürü çok zordur — tek bir suş için birkaç ay — ve yirmi yıl boyunca bir laboratuvar meraklığı olarak kalır.

Başka bir nedenle ünlenir: 1995'te genomu tamamı dizilenen ilk genomlardan biri olur ve kendi başına üreyebilen bir organizmanın bilinen en küçük genomudur, yaklaşık 580 000 baz çifti; 2008'de Craig Venter'in ekibi onu kimyasal olarak birleştirir, ilk sentetik bakteri genomu. 2000'lerin gen çoğaltma testleri nihayet rutin olarak saptanmasını ve sıklığının ölçülmesini sağlar.

İngiliz ve ardından Amerikan önerileri onu ancak 2010'larda tam anlamıyla bir cinsel yolla bulaşan enfeksiyon nedeni olarak tanır; yeni bir zorlukla: birçok ülkede suşların yarısı zaten makrolidlere dirençlidir ve antibiyogram, tedaviden önce genetik direnç testiyle yapılır.

Ülkeler arasındaki farklar

Ulusal önerilerin en çok ayrıştığı enfeksiyondur; çünkü yerleşmiş bir uluslararası uzlaşı yoktur.

← Tüm enfeksiyonlar Cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar hakkında genel sayfa →

Bu sorun için kime başvurmalı?

Kime başvurmalı, ne zaman sayfası, belirti belirti doğru uzmanı — aile hekimi, ürolog, jinekolog, seksolog, psikolog — ve beklenmemesi gereken acil durumları gösterir.

Daha fazlası için

Resmî veya referans kaynaklara doğrulanmış bağlantılar. Yeni sekmede açılır.

Sayfa Eylül 2026'da kontrol edildi. Anılan kurallar ve veriler değişebilir: şüphe halinde belirtilen resmî kaynaktan doğrulayın.

Bu sayfayı site haritasında bul

Bir soru, bir düzeltme, bir öneri? Bize yazın.