Enfeksiyon
İki ayrı parazit burada bir arada ele alınıyor; çünkü ikisi de cinsel temas dahil yakın bedensel temasla bulaşır. Kasık bitleri (ftiriyazis), kasık, koltuk altı, sakal ve bazen kirpiklerin kalın kıllarına uyum sağlamış bitlerdir. Uyuz ise derinin yüzeysel tabakasında tüneller kazan ve dişisinin yumurtalarını oraya bıraktığı mikroskobik bir akar olan Sarcoptes scabiei'den kaynaklanır. Hiçbiri hijyen eksikliğiyle ilgili değildir.
Ana noktalar
| Kasık biti | Bit Phtirus pubis, çıplak gözle görülür, kıl dibine tutunur |
|---|---|
| Uyuz | Akar Sarcoptes scabiei, görünmez, deride tüneller kazar |
| Uyuzda kuluçka | İlk enfestasyonda 2–6 hafta, yeniden enfestasyonda birkaç gün |
| Başlıca belirti | Kaşıntı; uyuzda geceleri ve şiddetli |
| Tanı | Klinik, deri ve kılların incelenmesiyle |
| Tedavi | Permetrinle lokal ya da uyuzda ağızdan ivermektinle |
| Çevre | Belirti olmasa da eş zamanlı tedavi şart |
Nasıl bulaşır
Kasık bitleri doğrudan ve uzun süreli temasla, çoğunlukla cinsel temasla, çok daha nadiren çarşaf ya da havlularla bulaşır: bit, konağından uzakta zor yaşar. Uyuz uzun süreli deri temasıyla, deri deriye bulaşır: bir el sıkışma yetmez, ama aynı yatakta uyumak ya da cinsel ilişki fazlasıyla yeter. Yaygın biçimlerde çamaşır ve yatak takımıyla bulaşma gerçekten mümkün hale gelir.
Belirtiler
Kasık bitleri kasıkta kaşıntıya, bazen deride küçük mavimsi lekelere ve iç çamaşırında siyah noktalara yol açar; bitler ve yumurtaları çıplak gözle ya da büyüteçle görülür. Uyuz, tipik olarak geceleri artan, parmak araları, bilekler, koltuk altları, göbek çevresi, cinsel organlar ve kalçalarda öne çıkan şiddetli kaşıntıyla, bazen görünür ince tünellerle kendini gösterir. Erişkinde yüz genellikle tutulmaz.
Test
Tanı her iki durumda kliniktir. Kasık biti için kıl dibine yapışmış bitleri ya da yumurtaları görmek yeter. Uyuz için gece kaşıntısı, lezyonların tipik yerleşimi ve çevrede kümelenmiş vakalar birleşimi güçlü biçimde yol gösterir. Şüphe halinde bir kazıntı ya da dermatoskopi tanıyı doğrulayabilir. Her iki enfestasyon diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar için bir kontrolü gerektirir.
Tedavi
Kasık bitleri, yumurtalardan çıkan bitleri yok etmek için genellikle bir hafta arayla iki kez uygulanan lokal bir antiparaziterle tedavi edilir; tıraş gerekli değildir. Uyuz, bir hafta sonra yinelenen tek uygulamalık permetrinle ya da aralıklı iki doz ağızdan ivermektinle tedavi edilir. Her iki durumda iç çamaşırı ve yatak takımı 60 °C'de yıkanmalı ya da birkaç gün kapalı bir torbada bekletilmelidir.
Tedavi edilmezse
Komplikasyonlar esas olarak kaşımaya bağlıdır: bakteriyel süperenfeksiyon, egzamalaşma, yaygın kaşıma lezyonları. Norveç uyuzu denen hiperkeratotik uyuz, bağışıklığı baskılanmış ya da yaşlı kişilerde ortaya çıkar: son derece bulaşıcıdır ve güçlendirilmiş önlemler gerektirir. Kaşıntı etkili bir tedaviden sonra iki ila dört hafta sürebilir; bu başarısızlık anlamına gelmez.
Korunma
- Tüm partnerleri ve aynı çatı altında yaşayan herkesi, belirti olmasa da aynı anda tedavi edin.
- Çamaşırları 60 °C'de yıkayın ya da en az üç gün kapalı bir plastik torbada tutun.
- Dönem boyunca havlu, çarşaf ve giysi paylaşmayın.
- Muayeneyi diğer enfeksiyonlar için tam bir taramaya fırsat bilin.
Tanıdan sonra
- Çevreyi aynı gün tedavi edin: aralıklı tedavi hemen yeniden enfestasyona yol açar.
- İyileşmeden sonra sık sık süren kaşıntının belirtiye yönelik tedavisini sürdürün.
- Kaşıntı tedavinin bitiminden sonra on beş günü aşarsa ya da yeni lezyonlar çıkarsa yeniden hekime başvurun.
- Gerekirse ilgili toplu yaşam kurumunu bilgilendirin: uyuz kurumlarda hızla dolaşır.
Unutmayın
Tedaviden birkaç hafta sonra süren kaşıntı parazitin hâlâ orada olduğu anlamına gelmez: derinin yatışması zaman alır. Hekim görüşü olmadan tedaviyi yinelemek gereksiz ve tahriş edicidir.
Biraz tarih
Kasık biti insanlığa çok uzun zamandır eşlik ediyor: genetik çalışmalar, yaklaşık üç milyon yıl önce atalarımıza geçen goril bitinden türediğini gösteriyor. Uyuz ise tıp tarihinde ayrı bir yer tutar: 1687'de Livorno'da Giovanni Cosimo Bonomo ve Diacinto Cestoni, deri tünellerinden çıkardıkları akarı tarif eder ve hastalığın nedeninin o olduğunu ileri sürer — bir insan hastalığının mikroskopla görülebilen canlı bir organizmaya bağlandığı ilk sefer. Keşifleri unutulur ve Korsikalı bir öğrenci Simon-François Renucci'nin Paris'teki Saint-Louis Hastanesi'nde paraziti iğneyle nasıl çıkaracağını göstermesi için 1834'ü beklemek gerekir.
Tedaviler uzun süre kükürtlü merhem ve petroldü; benzil benzoat 1937'de, lindan 1948'de gelir — zehirliliği nedeniyle 2008'de Avrupa Birliği'nde yasaklanır —, permetrin 1980'lerde ve bir huzurevini ya da okulu tek seferde tedavi etmeyi sağlayan ağızdan ivermektin 1990'larda.
Bir cinsel yolla bulaşan enfeksiyon için nadir bir durum: kasık bitleri geriliyor. Avustralya ve İngiltere'deki klinikler 2006'dan itibaren vakaların neredeyse kaybolduğunu fark etti; bu, tam epilasyonun yaygınlaşmasına bağlanıyor — parazitin tutunacak yeri kalmadı.
Ülkeler arasındaki farklar
Yönetimi esas olarak ivermektinin bulunabilirliğine ve geri ödemeye göre değişen iki sıradan parazitoz.
- Ağızdan ivermektin. Bütün bir odağı tedavi etmek için çok pratik olsa da bu endikasyonda her yerde ruhsatlı değil; başka yerlerde lokal tedavilerle sınırlı kalmak zorunlu.
- Geri ödeme. Lokal tedaviler bazı ülkelerde karşılanır, başkalarında tamamen hastaya aittir; bütün bir hanenin tedavi edilmesi gerektiğinde bu ağır basar.
- Kitlesel tedavi kampanyaları. Uyuzun hiperendemik olduğu bölgelerde, özellikle Pasifik'te ve Afrika'nın bazı bölgelerinde, tüm nüfusa yönelik kampanyalar yaygınlığı düşürdü.
- Toplu kurumlarda salgınlar. Kurumlardaki yönetim protokolleri çok değişir; oysa mantık her yerde aynıdır: herkesi aynı gün tedavi etmek.
- Bildirim. Bazı ülkeler toplu kurumlarda bildirimi zorunlu tutar, bazıları tutmaz.