Enfeksiyon
Hepatit C, karaciğeri enfekte eden ve vakaların yaklaşık üçte ikisi ile dörtte üçünde kronikleşen bir virüsten kaynaklanır. Esas olarak kanla bulaşan bir enfeksiyondur: cinsel yolla bulaşma sabit çiftlerde düşüktür, ancak kana maruz bırakan uygulamalarda ve özellikle HIV ile yaşayan kişilerde bu tür uygulamalar söz konusuysa belirgin biçimde yüksektir. Doğrudan etkili antivirallerin gelişi seyrini birkaç yılda dönüştürdü.
Ana noktalar
| Etken | Hepatit C virüsü, RNA virüsü |
|---|---|
| Kuluçka | 2 hafta – 6 ay |
| Cinsel yolla bulaşma | Genel toplumda düşük, kana maruz bırakan uygulamalarda anlamlı |
| Test süresi | Antikorlar 4–10 haftada saptanır; PCR daha erken mümkün |
| Kronikleşme | Yaklaşık % 70 |
| İyileşme | Evet, 8–12 haftalık tedaviyle % 95'in üzerinde |
| Aşı | Yok |
Nasıl bulaşır
Ana yol enfekte kanla temastır: enjeksiyon ya da burundan çekme malzemesinin paylaşımı, kötü sterilize edilmiş dövme ya da piercing malzemesi, yetersiz hijyen koşullarında tıbbi işlemler. Cinsel yolla bulaşma vardır ama kana maruz kalınmayan ilişkilerde marjinal kalır. Travmatik ilişkilerde, mukoza lezyonlarında, adet döneminde, eşlik eden enfeksiyonlarda ya da madde kullanımı bağlamında anlamlı hale gelir.
Belirtiler
Akut enfeksiyon vakaların büyük çoğunluğunda sessizdir; kendini gösterdiğinde yorgunluk, bulantı, bazen sarılıkla olur. Kronik enfeksiyon yıllarca belirtisizdir; en fazla başka bir nedene bağlanan bir yorgunluk vardır. Çoğunlukla yüksek transaminaz gösteren rutin bir kan tahlilinde ya da hedefli bir taramada keşfedilir.
Test
Test iki aşamada yapılır: anti-HCV antikor araştırması, pozitifse virüsün kendisini arayan PCR. Bu ikinci aşama şarttır; çünkü antikorlar iyileşmeden sonra kalır: iyileşmiş bir kişi ömür boyu antikor pozitif kalır. Hızlı bir yönlendirme testi de vardır; o da PCR ile doğrulanır.
Tedavi
Tedavi, sekiz ila on iki hafta ağızdan alınan, % 95'in üzerinde iyileşme oranı ve çok az yan etkisi olan doğrudan etkili antivirallere dayanır. İyileşme, tedavinin bitiminden on iki hafta sonra negatif bir PCR ile doğrulanır. Kesindir; ama yeni bir bulaşmaya karşı korumaz: yeniden enfeksiyon mümkündür ve gözlenmektedir.
Tedavi edilmezse
Tedavi edilmeyen kronik hepatit fibroza, kişilerin bir kısmında yirmi–otuz yıl sonra siroza ilerler ve karaciğer kanseri riski taşır. Risk alkol, fazla kilo ve HIV ya da hepatit B eş enfeksiyonuyla artar. Siroz yerleştikten sonra virolojik iyileşme yararlı kalır, ancak karaciğer izlemi sürdürülmelidir.
Korunma
- Hiçbir aşı yoktur: korunma tamamen kanla temastan kaçınmaya dayanır.
- Enjeksiyon, burundan çekme malzemesini ya da üzerinde kan olabilecek nesneleri hiçbir zaman paylaşmayın.
- Dövme ya da piercing öncesinde hijyen koşullarını ve tek kullanımlık malzemeyi kontrol edin.
- Kana maruz bırakan uygulamalarda eldiven ve prezervatif kullanın, partnerler arasında malzemeyi değiştirin.
Tanıdan sonra
- Tedaviye başlamadan önce tam karaciğer tetkiki ve fibroz değerlendirmesi yaptırın.
- Tedavi bitiminden on iki hafta sonra PCR'yi kontrol edin: iyileşmeyi doğrulayan odur.
- Henüz yapılmadıysa hepatit A ve B'ye karşı aşılanın.
- Maruziyet sürüyorsa iyileşmeden sonra da test yaptırmaya devam edin: koruyucu bağışıklık yoktur.
Unutmayın
Pozitif bir antikor testi hâlâ enfekte olduğunuz anlamına gelmez. Aktif enfeksiyonu iyileşmiş enfeksiyondan yalnızca PCR ayırır — herhangi bir sonuca varmadan önce bu ikinci aşamayı isteyin.
Biraz tarih
Hepatit A ve B virüslerinin keşfinden sonra 1970'lerde ne biri ne öteki olan transfüzyon sonrası hepatitler kalır: Harvey Alter 1975'te bunlara «non-A non-B hepatit» adını verir. Virüs on dört yıl boyunca tüm izolasyon girişimlerine direnir. 1989'da Chiron'da Qui-Lim Choo, George Kuo ve Michael Houghton onu yeni bir yöntemle, enfekte bir şempanzenin kanından genetik materyalini doğrudan klonlayarak tanımlar. Tarama testi 1990'da gelir ve transfüzyon riski iki yılda çöker. Alter, Houghton ve Charles Rice 2020'de Nobel Tıp Ödülü'nü alır.
Tedavi uzun süre interferondu; tek başına, sonra ribavirinle birlikte: ağır yan etkili bir yıllık enjeksiyon, ikide birden az iyileşme için. Devrim doğrudan etkili antivirallerden geldi: 2013 sonunda onaylanan sofosbuvir ve ardılları hastaların % 95'inden fazlasını sekiz ila on iki haftalık tabletlerle, interferonsuz iyileştiriyor. Çıkış fiyatları — ABD'de kür başına 84 000 dolar — ilaç maliyetleri üzerine dünya çapında bir tartışma başlattı; sonra jeneriklerle düştü.
Hepatit C böylece iyileştirilmesi bilinen ilk kronik viral enfeksiyon oldu. DSÖ onu 2030'a kadar bir halk sağlığı sorunu olarak ortadan kaldırma hedefi koydu; uzun süre dünyanın en çok etkilenen ülkesi olan Mısır 2018-2019'da 60 milyondan fazla kişiyi test edip taşıyıcıları tedavi ederek bunun büyük ölçekte mümkün olduğunu gösterdi.
Ülkeler arasındaki farklar
Tedavi her yerde vakaların % 95'inden fazlasını iyileştiriyor. Gerçek fark kimin erişebildiği ve kime tanı konduğudur.
- Antivirallere erişim. Zengin ülkelerin çoğunda başta ağır biçimlere sınırlıydı; ülkeye göre çok farklı tarihlerde kademeli olarak herkese açıldı.
- Jenerikler. Gönüllü lisanslar, düşük ve orta gelirli ülkelerin büyük kısmı için ucuz jenerik üretimine izin veriyor; orada darboğaz ilaç değil tanıdır.
- Eliminasyon programları. Birkaç ülke, salgınlarını birkaç yılda dönüştüren kitlesel tarama kampanyaları yürüttü ve eliminasyonun teknik olarak mümkün olduğunu gösterdi.
- Zarar azaltma. Steril enjektörlere ve opioid ikame tedavilerine erişim bulaşmayı durdurmakta belirleyicidir: bazı ülkelerde çok gelişmiş, başkalarında yasak ya da marjinal.
- Enjeksiyon güvenliği. Birçok ülkede kayıt dışı sağlık yapılarında malzemenin yeniden kullanımı hâlâ önemli bir bulaşma nedenidir.