Strona informacyjna o zdrowiu seksualnym: opisuje, niczego nie pokazuje i nie zastępuje wizyty u lekarza. Jest adresowana do partnerów osób trans i do samych osób trans.
Najpierw to, co się nie zmienia
Osoba trans to osoba: co lubi, czego nie chce, co ją śmieszy lub rani, odkrywa się jak z każdym — rozmawiając. Wszystko, co ten serwis mówi o pożądaniu i przyjemności, obowiązuje tutaj. Zmienia się ciało, które mogło zostać przekształcone hormonami lub operacjami, oraz historia często naznaczona spojrzeniem innych. Stąd dwie proste zasady: pytać i niczego nie zakładać.
Co robią hormony
- Kobiety trans na estrogenach i antyandrogenach: skóra staje się delikatniejsza, piersi rozwijają się (najczęściej skromnie), owłosienie maleje, masa mięśniowa spada; pożądanie staje się często mniej «naglące» i bardziej rozproszone, spontaniczne erekcje stają się rzadkie lub znikają, a ejakulat maleje — wrażliwość i orgazm pozostają, ale inne. Wiele kobiet trans nie chce, by ich pierwotne narządy były angażowane, inne tak: to ona o tym mówi, a ty pytasz.
- Mężczyźni trans na testosteronie: głos się obniża, owłosienie i masa mięśniowa rosną, łechtaczka powiększa się (często o jeden-trzy centymetry), pożądanie często rośnie w pierwszych miesiącach, miesiączka zwykle ustaje w ciągu kilku miesięcy; śluzówka pochwy wysycha i cieńczeje, co czyni lubrykant niezbędnym i może sprawić, że penetracja, jeśli pożądana, będzie bolesna. Testosteron nie jest antykoncepcją: ciąża pozostaje możliwa.
Po operacjach
Nie wszystkie osoby trans są operowane — większość nie jest, albo nie w pełni. Gdy są: waginoplastyka tworzy wrażliwą neowaginę o zmiennej głębokości, bez naturalnego nawilżenia, którą trzeba regularnie rozszerzać przez całe życie; łechtaczka jest rekonstruowana z żołędzi i zwykle zachowuje wrażliwość. Falloplastyka (z płata przedramienia lub uda) tworzy wrażliwy penis dorosłej wielkości, który do erekcji potrzebuje protezy; metoidioplastyka uwalnia powiększoną testosteronem łechtaczkę i daje mały penis z naturalną erekcją. Mastektomia zostawia blizny i przez miesiące mało wrażliwe brodawki. Strona Tranzycja medyczna i operacje opisuje techniki, czas oczekiwania, powikłania i ośrodki.
Dysforia i słowa
Dysforia to dyskomfort, jaki u wielu osób trans wywołuje postrzeganie części własnego ciała; może uniemożliwiać pewne strefy lub gesty, jednego dnia tak, drugiego nie. Dobra wola jej nie «leczy»: pyta się, co jest mile widziane, i szanuje odpowiedź. Słowa, których osoba używa wobec swojego ciała, są tymi, które należy przejąć; nie pyta się o «wcześniej», o «prawdziwe imię» ani o zdjęcia; nie porównuje się; anatomiczną ciekawość zachowuje się dla siebie. Zgoda, tu jak wszędzie, jest pytaniem za każdym razem i można ją wycofać w każdej chwili.
Antykoncepcja, infekcje, profilaktyka
- Ciąża: mężczyzna trans, który zachował macicę i jajniki, może zajść w ciążę nawet na testosteronie; kobieta trans, która zachowała jądra, może począć dziecko nawet na estrogenach. W obu przypadkach potrzebna jest antykoncepcja; pigułka dwuskładnikowa nie jest zalecana mężczyznom trans (wkładka, implant lub sam progestagen), a testosteron jest przeciwwskazany w ciąży.
- Infekcje i HIV: częstość HIV wśród kobiet trans na świecie jest wysoka (około 19 % według UNAIDS), raczej z powodu ubóstwa i wykluczenia niż samej transpłciowości; prezerwatywa, regularne testy (bezpłatne i anonimowe w punktach konsultacyjno-diagnostycznych), PrEP — w Polsce dostępna na receptę, bez refundacji, za około 100-150 zł miesięcznie — i szczepienia przeciw WZW B i HPV.
- Lubrykant: niezbędny przy neowaginie, często u mężczyzny trans na testosteronie; na bazie wody z prezerwatywami.
- Ból: nigdy nie jest normalny; ginekolog, urolog lub seksuolog znający kwestie trans (Trans-Fuzja prowadzi listę lekarzy).
To, czego ta strona nie mówi — jak ludzie się poznają, co dzieje się z parą, gdy jedno z dwojga przechodzi tranzycję, małżeństwo, dzieci — jest na stronie Związek z osobą transpłciową i w dziale Osoby transpłciowe.