Prawo autorskie

Ochrona powstaje bez formalności, trwa dziesięciolecia i nie zatrzymuje się na granicach: to wyjątki zmieniają się w poszczególnych krajach.

Illustration : Le droit d'auteur

Pojaw się na tej stronie

Otrzymuj nasz codzienny przegląd aktualności

Dlaczego ta strona jest na AffectionPlus

W serwisie randkowym publikuje się: zdjęcie, tekst ogłoszenia, wiersz, czasem obraz znaleziony gdzie indziej lub zrobiony przez kogoś innego. Prawo autorskie mówi, co można wykorzystać ponownie, co przekazuje się serwisowi przez publikację i czego można żądać, gdy własny tekst lub zdjęcie pojawia się na innym profilu.

To także ramy pracy moderacji serwisu takiego jak Affection.org, który musi rozpatrywać zgłoszenia treści przejętych bez zgody.

Żadnych formalności, ale dowód do zbudowania

We wszystkich krajach związanych konwencjami międzynarodowymi ochrona powstaje z samego faktu stworzenia: bez rejestracji, bez obowiązkowej adnotacji, bez symbolu. Brak zastrzeżenia nigdy więc nie oznacza, że utwór jest wolny. Niektóre systemy uzależniają natomiast dostęp do ryczałtowych odszkodowań, a nawet dopuszczalność powództwa, od uprzedniej rejestracji — to przypadek Stanów Zjednoczonych; w Polsce nie ma rejestru, a datę powstania dowodzi się dowolnymi środkami. Datowanie plików i zachowywanie wersji roboczych pozostaje wszędzie najbardziej przydatną ostrożnością.

Dwie filozofie wyjątków

Ilustratorka tuszuje rysunek fioletowego irysa przy stole w słonecznej pracowni na poddaszu
Utwór jest chroniony od chwili powstania; dozwolone użycie różni się w zależności od kraju.

Niektóre systemy wyliczają zamkniętą listę dozwolonych użytków: cytat, krytyka, informacja, nauczanie, parodia — to model polski i unijny. Czego na niej nie ma, jest zabronione, nawet jeśli użycie wydaje się rozsądne. Inne stosują ocenę otwartą, przypadek po przypadku, według kryteriów takich jak cel użycia, rozmiar zapożyczenia i wpływ na rynek utworu — amerykański fair use. Ta sama treść może więc być całkowicie legalna w jednym kraju i stanowić naruszenie w innym: poradniki napisane dla jednego systemu nie dają się przenieść.

Czas trwania: najczęstsze źródło błędów

Zwykły czas trwania to kilka dziesięcioleci po śmierci autora — siedemdziesiąt lat w Polsce i w Unii Europejskiej — ale różni się on wyraźnie między krajami, a niektóre niedawno go wydłużyły. Praktyczna konsekwencja zbyt często ignorowana: utwór, który u was przeszedł do domeny publicznej, może pozostać chroniony gdzie indziej. Publikując w sieci, wystawiacie się na okresy obowiązujące w krajach, w których czyta was publiczność.

Podanie autora nigdy nie wystarcza

Wskazanie autora jest obowiązkiem, gdy użycie jest dozwolone; nie jest zezwoleniem. Podobnie wolna licencja nie jest zrzeczeniem się praw: stawia warunki — uznanie autorstwa, użytek niekomercyjny, na tych samych warunkach — których niedotrzymanie powoduje wygaśnięcie zezwolenia. Przeczytajcie licencję, zachowajcie jej datowaną kopię i sprawdźcie, czy obejmuje planowane użycie, łącznie z modyfikacją.

Wobec żądania odszkodowania

Wezwanie to nie wyrok. Sprawdźcie trzy rzeczy, zanim zapłacicie: czy nadawca rzeczywiście ma prawa, czy zarzucane użycie mieści się w mającym zastosowanie wyjątku i czy żądana kwota odpowiada temu, co przyznałby sąd? Nigdy nie podpisujcie zobowiązania do zaniechania bez sprawdzenia go przez prawnika: takie zobowiązania są zwykle bezterminowe i obwarowane karą umowną.

Prawo kraj po kraju

Ramy prawne, formalności, terminy i koszty różnią się w poszczególnych krajach: obowiązujące przepisy, właściwy organ, rzeczywisty koszt skargi i pułapki, których należy unikać. Karty krajów serwisu zbierają, dla Polski i krajów polskiej emigracji, obowiązujące prawo i przydatne adresy.

Afryka Południowa

Republika Południowej Afryki

Ochrona prawnoautorska powstaje co do zasady automatycznie po spełnieniu warunków ustawowych. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie proponowanych reform należy odróżnić od przepisów regulujących konkretne wykorzystanie utworu.

Więcej informacji

Zweryfikowane linki do źródeł oficjalnych lub referencyjnych. Otwierają się w nowej karcie.

Źródła

  1. Résumé de la Convention de Berne pour la protection des œuvres littéraires et artistiques (1886) — wipo.int, dostęp: 2026 (po francusku)
  2. Directive 2006/116/EC on the term of protection of copyright and certain related rights (codified version), Article 1 — Rząd Wielkiej Brytanii (GOV.UK), 2006 (po angielsku)
  3. Copyright in General (FAQ) — copyright.gov, dostęp: 2026 (po angielsku)
  4. Exceptions to copyright — Rząd Wielkiej Brytanii (GOV.UK), dostęp: 2026 (po angielsku)
  5. U.S. Copyright Office Fair Use Index — copyright.gov, dostęp: 2026 (po angielsku)
  6. Directive 2001/29/EC, Article 5 — Exceptions and limitations — Rząd Wielkiej Brytanii (GOV.UK), 2001 (po angielsku)
  7. Attribution - Utilisation non commerciale - Partage dans les mêmes conditions 4.0 International (code juridique) — creativecommons.org, dostęp: 2026 (po francusku)
  8. Règlement (UE) 2022/2065 du Parlement européen et du Conseil du 19 octobre 2022 (règlement sur les services numériques) — eur-lex.europa.eu, 2022 (po francusku)

Oficjalne lub instytucjonalne dokumenty, na których opiera się ta strona, sprawdzone 12 października 2026. Linki otwierają się w nowej karcie.

Treść zaktualizowana: w . Przytoczone przepisy i dane mogą się zmieniać: w razie wątpliwości sprawdź je u wskazanego źródła urzędowego.

Tekst napisany z pomocą AI, pod redakcyjną odpowiedzialnością CAPIT; weryfikacje przez człowieka są okazjonalne (metoda i źródła: O nas). Ta treść nie zastępuje porady medycznej ani prawnej. Błąd? Napisz do nas.

Znajdź tę stronę na mapie serwisu