Toplum içinde sevgi gösterisi: hangi ülkede serbest, hangi ülkede ayıp ya da suç

El ele tutuşmak, öpüşmek, sokakta sarılmak: burada sıradan olan orada hoş karşılanmaz, başka bir yerde para cezası ya da gözaltıyla cezalandırılır. Yasanın nerede işe karıştığı, nerede göreneğin karar verdiği ve kötü sürprizle karşılaşmadan nasıl yolculuk edileceği.

Neden söz ediyoruz

Tutulan bir el, omza atılan bir kol, yanağa ya da dudağa bir öpücük, gar peronunda bir sarılma: toplum içinde sevgi gösterisi denen şey en ölçülü jestten en gösterişlisine kadar uzanır. Avrupa ve Amerika kıtası ülkelerinin çoğunda bunların hepsi sıradandır ve yalnızca uzun bir öpüşme bazen bir bakış çeker. Başka yerlerde aynı jest hoş karşılanmaz — bunu size hissettirirler — ya da bir suç oluşturur: para cezası, gözaltı, birkaç ülkede hapis ya da sınır dışı etme. İkisinin arasında yelpaze geniştir ve sanıldığı gibi sınırları izlemez.

Birbirine karışan ve ayrı tutulması gereken üç şey var. Önce görenek: oranın insanlarının yaptığı ya da yapmadığı, bir meydanda on dakikada okunan şey. Sonra yasa: «hayasızca hareketler», «edebe aykırılık» ya da «genel ahlak» üzerine, çok eşitsiz uygulanan, nadiren bir öpücüğü hedef alan ama kuramda buna izin veren metinler. Son olarak koşullar: yerli bir çifte turist bir çift gibi bakılmaz, bir otel plajı bir mahalle sokağı değildir, ramazan ayı yılın geri kalanı değildir. Kültürlere göre flört sayfası bu farkların nereden geldiğini anlatır; bu sayfa ise somut olarak neyi değiştirdiklerini.

Neden bu kadar değişiyor

Çoğu ülkenin hukukunda genel ahlaka ya da edebe aykırılık suçu vardır; Fransa bile cinsel teşhiri (Ceza Kanunu madde 222-32) — yani başkalarının gözü önüne dayatılan cinsel bir eylemi ya da çıplaklığı, bir öpücüğü değil — cezalandırır. Ülkeden ülkeye değişen, çizgidir: edepsizlik nerede başlar. Hukukun dine dayandığı ülkelerde ya da «genel ahlak» üzerine sömürge dönemi yasalarını koruyanlarda çizgi çok aşağıdan geçer ve evlilik dışı ilişkiler bazen kendi başına suçtur: sokakta öpüşen evli olmayan bir çift, yasanın gözünde yasak bir şeyi sergilemektedir. Başka yerlerde yasa susar ve toplumsal edep kendi kodlarıyla yönetir: Japonya'da, Kore'de ya da Çin'de hiçbir şey öpüşmeyi yasaklamaz, ama toplum içinde nadir kalır ve bunu yapanlar eğlence semtlerindeki gençlerdir, okul önündeki anne babalar değil.

İki durumda da uygulama kimin baktığına bağlıdır. Bir polis, bir esnaf, yoldan geçen biri, bir aile üyesi: karakolda biten olayların çoğu, kendini incinmiş hisseden birinin şikâyetiyle ya da internete konan bir videoyla başlar. Bu durumları öngörülemez kılan da budur: aynı sahne yüz kez fark edilmeden geçer, yüz birincisi kötü biter.

Açıkça riskli olan ülkeler

Aşağıdaki liste eksiksiz değildir ve değişir: kimi ülkeler açılır, kimileri kapanır. Bu sayfa güncellendiğinde doğrulanmıştır; yola çıkmadan önce Dışişleri Bakanlığı'nın yurt dışı seyahat duyuruları ile İngiliz ya da Kanada muadilleri günün durumunu ülke ülke söyler.

Gerçekte ne risk alıyorsunuz

Olayların ezici çoğunluğunda: hiçbir şey ya da bir uyarı. Mahkeme önünde biten olayların hemen hepsinde üç bileşen vardır — belirgin bir jest, alkol ve şikâyet eden ya da kayda alan biri. Cezalar para cezasından birkaç hafta hapse kadar gider, bazen sınır dışı etme ve geri dönüş yasağıyla birlikte; Körfez'de her yıl turistlere karşı veriliyor. Bir konsolosluk sizi ziyaret edebilir ve bir avukat gösterebilir; sizi dışarı çıkaramaz.

Hemen her yerde geçen ve hemen hiçbir yerde geçmeyen

Yolculukta, uygulamada

Ya Türkiye'de?

Hiçbir yasa bir çiftin sokakta, parkta ya da trende öpüşmesini ya da sarılmasını yasaklamaz. Türk Ceza Kanunu'nun 225. maddesi («hayasızca hareketler») yalnızca alenen cinsel ilişkide bulunmayı ya da teşhirciliği cezalandırır — altı aydan bir yıla kadar hapis —; bir öpücük bu kapsama girmez. Uygulama yasadan daha dalgalıdır: 2013'te Ankara metrosunda öpüşen bir çiftin ardından yolculara anonsla ahlak kurallarına uygun davranmaları hatırlatılmış, bu da ülke çapında tartışmaya ve bir öpüşme eylemine yol açmıştı; başka yerlerde çiftler bir güvenlik görevlisi ya da yoldan geçenler tarafından uyarıldı ya da sorgulandı. Çizgi coğrafyaya göre de değişir: İstanbul'un, İzmir'in ya da güney kıyısının turistik semtlerinde fark edilmeyen bir jest, İç Anadolu'nun ya da Doğu'nun küçük bir şehrinde, hele ramazanda, bakış çeker ya da tepki görebilir. Halka açık özel bir mekânın (restoran, müze, alışveriş merkezi) işletmecisi sizden ayrılmanızı isteyebilir; hepsi bu. Daha çekingen ülkelerden gelen çiftler bunu çoğu zaman ters yönde fark eder: Beyoğlu'nda sıradan olan onlara yersiz görünebilir ve böyle düşünmeye hakları vardır.

Sık sorulan sorular

Dubai'de öpüşmek serbest mi?

Yanaktan bir öpücük ya da el ele tutuşmak, evet. Halka açık bir yerde — sokak, alışveriş merkezi, halk plajı — dudaktan öpüşmek kuramda bir suçtur ve ısrar eden, içen ya da kaydedilen turistler için uygulamada da suç hâline geldi. Bir otelin ya da bir kulübün içinde hoşgörü büyüktür.

Evli olmayan bir çift bir otel odasını paylaşabilir mi?

Hemen her yerde evet ve oteller bu soruyu sormaz. İstisnalar İran — orada kendinizi evli olarak tanıtmanız gerekir — ve kuralın yerli çiftleri hedeflediği birkaç ülkedir — Fas, Mısır, Müslümanlar için Malezya —; yabancı turistlere dokunmaz. 2020-2021'den beri Birleşik Arap Emirlikleri ile Suudi Arabistan buna açıkça izin veriyor.

Ya uçakta, havalimanında, gece treninde?

Bunlar, üzerinden uçulan ya da geçilen ülkenin hukukuna ve taşıyıcının kurallarına tabi kamusal yerlerdir: ölçülülük gerekir; üstelik mürettebat bir yolcuyu uçaktan indirebilir ve Körfez şirketleri uçakta kendi ülkelerinin kuralını uygular.

Daha fazlası için

Resmî ya da referans kaynaklara doğrulanmış bağlantılar. Yeni sekmede açılır.

Sayfa Eylül 2026'da kontrol edildi. Anılan kurallar ve veriler değişebilir: şüphe halinde belirtilen resmî kaynaktan doğrulayın.

Bu sayfayı site haritasında bul

Bir soru, bir düzeltme, bir öneri? Bize yazın.