De meest voorkomende
De depressie — somberheid, verlies van interesse, slaap en eetlust veranderd, gedachten aan de dood — treft een op de vijf mensen in zijn leven, vrouwen vaker; de angststoornissen — paniek, fobie, gegeneraliseerde angst — zijn even frequent; de burn-out, geen ziekte in de strikte zin maar een uitputting door werk, is in Nederland en België een van de eerste oorzaken van arbeidsongeschiktheid; de verslavingen — alcohol eerst, dan drugs, gokken, schermen — raken een volwassene op tien; de postnatale depressie een moeder op zeven, en sommige vaders. Ze zijn te behandelen, en ze worden te weinig behandeld: de helft van de mensen met een depressie zoekt geen hulp.
In het koppel
Een psychische stoornis verandert de relatie: de zieke partner trekt zich terug, prikkelbaar of onbereikbaar, het verlangen verdwijnt, de andere partner draagt het huis en de kinderen en wordt mantelzorger zonder het te beslissen. De koppels die het doorstaan, benoemen de ziekte — het is de depressie, niet de persoon —, zoeken samen hulp, en beschermen de partner die niet ziek is: een mantelzorger die alleen staat, wordt zelf ziek. En het koppel kan ook de oorzaak zijn: een relatie met controle, geweld of chronische ruzies maakt depressief, en de scheiding is dan de behandeling.
Waar terecht
In Nederland: de huisarts en de praktijkondersteuner ggz, dan de basis- of gespecialiseerde ggz, vergoed door de basisverzekering met wachttijden van weken tot maanden; in België: de huisarts, de psycholoog (sinds 2022 deels terugbetaald via de conventie), de centra voor geestelijke gezondheidszorg en de psychiater; in Suriname: het Psychiatrisch Centrum in Paramaribo en enkele psychologen; op de eilanden: de gezondheidsdiensten en enkele specialisten, met verwijzing naar Nederland of Colombia. Bij crisis: de huisartsenpost, de spoed, of de hulplijnen — 113 in Nederland, 1813 in Vlaanderen, 112 overal in Europa. De landenpagina's over de drugs geven de adressen voor de verslavingen.
Wat het koppel niet kan
Genezen. De partner kan luisteren, begeleiden naar de hulp, het dagelijks leven dragen, maar niet de therapeut zijn — en niet de politie die controleert of de medicatie genomen is. Wie alles draagt, houdt het niet vol: de mantelzorgers hebben zelf recht op steun, en de relatietherapie is nuttig wanneer de ziekte de relatie heeft veranderd. En bij zelfmoordgedachten, altijd: erover praten, de hulplijn bellen, niet alleen blijven met het geheim.
Deze pagina geeft informatie, geen medisch advies: bij pijn, bloedverlies, koorts of twijfel is de huisarts of de spoeddienst het antwoord.
