Dla kogo
Azoospermia, poważne uszkodzenie nasienia po niepowodzeniu ICSI, ryzyko przekazania ciężkiej choroby genetycznej, pary kobiet i kobiety samotne tam, gdzie prawo na to pozwala. Dawstwo wykorzystuje się w inseminacji, gdy macica i jajowody są prawidłowe, a w przeciwnym razie w in vitro.
Zostać dawcą: rzeczywista droga
- Rozmowa, często z psychologiem, o motywacji i o tym, do czego dawstwo zobowiązuje — łącznie z możliwością, że dorosły człowiek zgłosi się dwadzieścia lat później.
- Badania: pełna serologia, kariotyp, poszukiwanie najczęstszych mutacji w danej populacji, rodzinny wywiad genetyczny.
- Kilka pobrań w odstępach, zamrożonych, a następnie poddanych kwarantannie na czas powtórzenia serologii — ten okres istnieje, by pokryć okienko serologiczne zakażeń.
- Limit: liczba rodzin pochodzących od jednego dawcy jest ograniczona, aby uniknąć niezamierzonych spotkań osób spokrewnionych. Ten limit różni się między krajami i nie wszędzie jest przestrzegany: banki międzynarodowe dystrybuują do kilku krajów jednocześnie.
Anonimowość w odwrocie
Ruch jest wyraźny i idzie w jednym kierunku. Coraz więcej krajów daje dziecku, po osiągnięciu pełnoletności, dostęp do tożsamości dawcy, po stwierdzeniu, że tajemnica waży więcej niż prawda. Dwa elementy przesądziły sprawę: korzyść, wykazana przez badania obserwacyjne, z informacji przekazanej wcześnie i prosto, oraz upadek anonimowości za sprawą rekreacyjnych testów DNA, które pozwalają odnaleźć dawcę bez jego zgody.
Konkretnie: jeśli dziś poczynasz dziecko dzięki dawstwu, załóż, że Twoje dziecko będzie mogło wiedzieć. Pytanie nie brzmi już, czy się dowie, ale jak i od kogo.
Czas oczekiwania
Zależy całkowicie od liczby dawców i waha się od kilku miesięcy do kilku lat zależnie od kraju. Wymagane cechy fizyczne czasem wydłużają oczekiwanie; prawo, zależnie od miejsca, pozwala lub zabrania wyboru dawcy według tego kryterium.