Adoptie — Europese Unie

De Unie heeft geen bevoegdheid over adoptie: elke lidstaat bepaalt wie mag adopteren en hoe. Het gemeenschappelijke kader is het Haags Adoptieverdrag van 1993, waarbij alle lidstaten partij zijn, en het vrije verkeer, dat het geadopteerde kind van een Unieburger als familielid erkent. Verschillende lidstaten, Nederland voorop, bouwen de interlandelijke adoptie af.

Het wettelijke kader

Adoptie valt buiten Brussel II-ter en buiten elke Europese verordening: de voorwaarden — leeftijd, burgerlijke staat, koppels van hetzelfde geslacht, alleenstaanden — en de procedure zijn nationaal, en de erkenning van een buitenlandse adoptie volgt het Haags Adoptieverdrag van 1993, dat alle lidstaten hebben geratificeerd: een adoptie die volgens het verdrag in een land van herkomst tot stand komt, wordt in alle verdragsstaten van rechtswege erkend. De Raad van Europa stelde in 2008 een herzien Europees Adoptieverdrag op, door een minderheid van staten geratificeerd. Het Hof van Justitie erkent het geadopteerde kind als familielid voor het vrije verkeer en het Europees Parlement vroeg in 2017 om een verordening over de wederzijdse erkenning van binnenlandse adopties, zonder gevolg. De praktijk verandert sneller dan het recht: na onderzoeken naar misstanden schortte Nederland in 2021 nieuwe aanvragen op en besliste het in 2024 de interlandelijke adoptie af te bouwen; Denemarken sloot in 2024 zijn enige bemiddelingsorganisatie, Zweden besliste in 2024 te stoppen, Vlaanderen zette in 2021 de instroom stil en hervormde de sector.

De kernpunten

BevoegdheidNationaal; geen Europese verordening over adoptie
Haags Adoptieverdrag 1993Alle lidstaten partij; erkenning van rechtswege van verdragsadopties
Vrij verkeerGeadopteerd kind = familielid van de Unieburger (Richtlijn 2004/38)
Koppels van hetzelfde geslachtAdoptie toegelaten in Nederland, België en een meerderheid van West-Europese lidstaten; uitgesloten in een deel van Midden- en Oost-Europa
AlleenstaandenToegelaten in de meeste lidstaten, met verschillende voorwaarden
TendensAfbouw of pauze van interlandelijke adoptie in Nederland, Denemarken, Zweden, Vlaanderen, Noorwegen (2021-2025)

In de praktijk

Kosten en vergoeding

De erkenning van een buitenlandse adoptie kost bij de burgerlijke stand weinig; de adoptie zelf kost wat het land van de procedure vraagt, van enkele honderden euro's voor een binnenlandse adoptie tot 15 000 à 30 000 euro voor een interlandelijke.

Recente veranderingen

2024 was een kanteljaar: Nederland besliste de interlandelijke adoptie af te bouwen, Denemarken en Zweden stopten, en de Europese landen van herkomst en bestemming spraken in de Haagse Conferentie over de misstanden uit de jaren 1970-2000.

Waar u terechtkunt

Goed om te weten

Een adoptie die niet volgens het Haags verdrag verliep — bijvoorbeeld rechtstreeks bij een buitenlandse rechter geregeld — wordt in Nederland of België niet automatisch erkend en kan het kind zonder verblijfsrecht en zonder nationaliteit laten. Volg de weg van de Centrale autoriteit, hoe lang ook.

Bronnen en officiële links

Gecontroleerde links naar officiële of gezaghebbende bronnen. Ze openen in een nieuw tabblad.

← Alle landen Het algemene artikel over dit thema →

Alle pagina's over dit land →

Pagina gecontroleerd in september 2026. De genoemde regels en cijfers kunnen veranderen: controleer ze bij twijfel bij de vermelde officiële bron.

Deze pagina in de sitemap vinden

Een vraag, een correctie, een suggestie? Schrijf ons.