Tutku
Âşık olmak — takıntılı düşünme, coşku, uykusuzluk — ölçülebilir bir durumdur: beyin görüntüleri ödül devrelerinin bir bağımlılıktaki gibi etkinleştiğini gösterir; stres ve bağ hormonları yükselir. Ortalama on iki ile on sekiz ay sürer, nadiren üç yıldan fazla, ve hemen herkeste geçer. Bu bir başarısızlık değil, bir geçiştir: ayakta kalan çiftler tutkuyu korumaya çalışanlar değil, onu başka bir şeye dönüştürenlerdir.
Bağlanma stilleri
Çocuklarda başlayan ve seksenli yıllardan beri yetişkinlere uygulanan bağlanma araştırmaları üç bağlanma biçimi ayırt eder: güvenli (yetişkinlerin yaklaşık yarısı), yakınlık ve özerklikle rahat; kaygılı, yakınlık arayan ve terk edilmekten korkan; kaçıngan, mesafeyi koruyan ve bağımlılıktan korkan. Stil çocukluktan gelir ve kararlıdır ama sabit değildir: güvenli bir ilişki onu uzun vadede değiştirir. En zor bileşim kaygılı-kaçıngandır ve dramatik ilişkilerin çoğu böyledir.
Çiftleri bir arada tutan şey
Uzun süreli çalışmalar — Gottman'ın binlerce çift üzerindeki araştırması en bilinenidir — hep aynı şeyi bulur: ayakta kalan çiftler diğerleri kadar tartışır ama daha hızlı onarır, her olumsuz etkileşime karşı beş olumlu etkileşimleri vardır, karşısındakinin küçük yaklaşma çabalarına cevap verir ve kusurlara dayanan bir hayranlığı korurlar. Değerlerin uyumu ile para ve çocuklara yaklaşım biçimi, ortak zevklerden daha ağır basar.
Onları ayıran şey
Dört davranış ayrılığı diğer her şeyden daha iyi öngörür: davranış yerine kişiye yöneltilen eleştiri, hor görme, savunmaya geçme ve sessizlik duvarı. Sadakatsizlik, para ve çocuklar bahanedir; bu dördü nedendir. İlişki hayatı sayfası buna karşı ne yapabileceğinizi söyler.
Peki uzak mesafeli aşk, sadakatsizlik, kıskançlık?
Her birinin kendi sayfası var: uzak mesafeli çiftler, bir yeniden buluşma tarihi olması koşuluyla diğerleri kadar ayakta kalır; sadakatsizlik çiftlerin yaklaşık üçte birini etkiler ve sanıldığından daha sık atlatılır; kıskançlık, denetime dönüşene kadar normaldir.