Zużycie jest normalne
Zadowolenie par spada w pierwszych latach, spada znów po narodzinach pierwszego dziecka i często rośnie na nowo, gdy dzieci wyprowadzą się z domu: taki jest kształt krzywej u prawie wszystkich par, które obserwują badacze. To nie znak, że coś idzie źle, ale zwykła cena codzienności, zmęczenia i przyzwyczajenia. Pary, które trwają, odróżnia nie to, że uciekają od krzywej, ale to, jak na nią reagują.
Konta do obserwowania
Zgłoś swoje konto
Związek Dużych Rodzin Trzy Plus
Facebook · @ZwiazekDuzychRodzin3Plus
Organizacja pozarządowa
Stowarzyszenie: działające na rzecz rodzin a w szczególności dużych rodzin tworzące pozytywny obraz rodziny integrujące rodziny wspierające i edukujące inicjujące zmiany w prawie jak 800 plus czy urlopy rodzicielskie inicjator KDR
(nowe okno)
Dr Julita Czernecka – Kody Miłości
Facebook · @kodymilosci
Specjalista
O miłości i historiach, które nosimy w sercu O badaniach od zakochania do rozstania O wsparciu w drodze do miłości i inspiracjach z tym związanych Coaching i praktyka TSR
(nowe okno)Cztery zachowania, które niszczą
Badania Johna Gottmana, który przez dziesięciolecia obserwował tysiące par, wskazują cztery zachowania przewidujące rozstanie z ponad 90-procentową pewnością: krytykę osoby („ty zawsze…”) zamiast zachowania; pogardę — sarkazm, przewracanie oczami, drwinę — najbardziej trującą z czterech; postawę obronną, która na każdy zarzut odpowiada kontrzarzutem; i mur, milczenie, które zamyka każdą rozmowę. Rozpoznać je u siebie to połowa pracy.
Kłótnie, które nigdy się nie rozwiązują
Dwie trzecie konfliktów w parze dotyczy rzeczy, które nigdy się nie rozwiązują — charakteru, rodziny, potrzeby porządku albo towarzystwa — i tak jest u wszystkich par. Pary, które trwają, nie rozwiązują ich: uczą się o nich rozmawiać bez ranienia się, z humorem, i godzą się z tym, że druga osoba się nie zmieni. Kłótnie, które da się rozwiązać — obowiązki, pieniądze w tym miesiącu — wymagają konkretnej umowy i terminu.
Trzy nawyki, które coś zmieniają
- Odpowiadać na drobne zbliżenia: uwaga o pogodzie, dłoń, pytanie — pary, które trwają, reagują na dziewięć z dziesięciu, inne na trzy.
- Stała chwila bez ekranów i bez dzieci, co tydzień, choćby godzina.
- Naprawić w ciągu godziny: przeprosiny, żart, gest po kłótni liczą się bardziej niż sama kłótnia.
Kiedy szukać pomocy
Gdy cztery zachowania stały się normą, gdy jedno z was myśli o odejściu, gdy milczenie trwa dłużej niż rozmowy: terapeuta par — w Polsce psycholog albo psychoterapeuta, prywatnie 150–300 zł za sesję, rzadko w ramach NFZ, ale bezpłatnie w wielu poradniach rodzinnych i ośrodkach interwencji kryzysowej; za granicą często częściowo refundowany — pomaga większości par, które przychodzą dość wcześnie. Średnio pary czekają sześć lat od pierwszych problemów, zanim poszukają pomocy; te, które osiągają najlepsze wyniki, przyszły po sześciu miesiącach.