Mój nastolatek bierze narkotyki

Właśnie coś znaleźliście albo ktoś wam coś powiedział. To, co zrobicie w ciągu najbliższych czterdziestu ośmiu godzin, liczy się bardziej niż cała reszta — a pierwszą rzeczą do zrobienia jest nie robić nic od razu.

Najpierw: czy to nagły przypadek?

Wezwijcie pomoc bez czekania przy utracie przytomności, drgawkach, wolnym lub nieregularnym oddechu, sinych wargach, silnym splątaniu, bólu w klatce piersiowej, bardzo wysokiej temperaturze, niekontrolowanym pobudzeniu lub myślach samobójczych. Powiedzcie, co zostało zażyte, nawet jeśli nie macie pewności: od tego zależy leczenie. Nikt nie będzie ścigany za to, że zadzwonił. Zabierzcie znaleziony produkt lub sprzęt — fiolkę, e-papierosa, blister — nie manipulując nim: będzie mógł zostać zbadany.

Pierwsze godziny

Odkrycie wywołuje mieszaninę strachu, gniewu i wstydu, i to dokładnie w tym stanie nie należy zaczynać rozmowy. Zespoły terapii uzależnień mówią to wszystkie: rozmowa tego samego wieczoru, na gorąco, niemal zawsze daje kłamstwo, trzaśnięcie drzwiami i trwałą nieufność. Poczekajcie, aż będziecie spokojni, nawet jeśli zajmie to dzień.

W tym czasie zadajcie sobie trzy pytania, których odpowiedzi przesądzą o wszystkim: od kiedy, jak często i z czym. Jointa wypalony dwa razy w parku nie wymaga tej samej reakcji co codzienne używanie, a nieznany e-papieros nie wymaga tej samej reakcji co fiolka GBL. Nie będziecie mieć wszystkich odpowiedzi: to nic, celem jest nie wychodzić od skrajnej hipotezy.

Pierwsza rozmowa

Błędy, które drogo kosztują

Gdzie znaleźć pomoc, bezpłatnie

Poradnie dla młodych osób używających substancji istnieją w większości krajów: kilka bezpłatnych i poufnych spotkań, bez obowiązku leczenia, otwartych dla nastolatków i ich rodziców — także dla samych rodziców, gdy nastolatek odmawia przyjścia. To najlepszy punkt wyjścia, a większość rodzin nie wie, że istnieje.

Do tego dochodzą lekarz rodzinny, pielęgniarka i pedagog szkolny — których podejście jest najpierw zdrowotne, a dopiero potem dyscyplinarne — oraz anonimowe telefony zaufania. W Polsce Ogólnopolski Telefon Zaufania Narkotyki – Narkomania odpowiada pod numerem 800 199 990, codziennie w godzinach 16–21, także rodzicom; Pomarańczowa Linia (801 14 00 68) pomaga rodzicom dzieci pijących alkohol. Strona wyjść z uzależnienia podaje numery w innych krajach, leczenie, które działa, i sposoby zgłaszania.

Zrozumieć, co wziął

Dział Narkotyki i uzależnienia daje stronę na każdą substancję: skąd pochodzi, w jakich postaciach, co robi, co niszczy i jak długo pozostaje wykrywalna. Dwie strony zasługują na natychmiastową lekturę: o syntetycznych kannabinoidach, sprzedawanych w e-liquidach przedstawianych jako legalne i odpowiedzialnych za większość ciężkich zatruć nastolatków, oraz o podtlenku azotu, w wolnej sprzedaży i będącym pierwszą przyczyną uszkodzeń nerwów u zdrowych młodych ludzi. Strona rozpoznać zażywanie podsumowuje objawy i czasy wykrywalności.

A potem

Używanie, które ustaje, nie ustaje od razu, a nawrót nie oznacza, że wszystko stracone. Tym, co najlepiej przewiduje przebieg, nie jest surowość kary, lecz jakość utrzymanej więzi: nastolatek, który wie, że może wrócić do rozmowy, wraca. Równolegle zwracajcie uwagę na to, co często kryje się z tyłu — nękanie, lęk, depresję, niezdiagnozowane zaburzenia uwagi: u wielu młodych substancja jest najpierw próbą leczenia, a dopiero potem przyjemnością.

← Powrót: Rodzina

Strona sprawdzona we wrześniu 2026. Przytoczone przepisy i dane mogą się zmieniać: w razie wątpliwości sprawdź je u wskazanego źródła urzędowego.

Znajdź tę stronę na mapie serwisu

Pytanie, poprawka, sugestia? Napisz do nas.