Norwegia: ślub, rozwód, spadek, aborcja, przemoc

Pojaw się na tej stronie

Otrzymuj nasz codzienny przegląd aktualności

Norwegia, 5,6 miliona mieszkańców, poza Unią, ale w Europejskim Obszarze Gospodarczym, ma Polaków jako największą grupę imigrantów — ponad 110 tysięcy osób — i prawo rodzinne skandynawskiego typu: małżeństwo dla wszystkich od 2009 roku, rozwód po roku separacji (lub dwóch latach faktycznego rozłączenia) bez orzekania o winie, wspólność odroczona (felleseie) z podziałem po połowie przy rozwodzie, konkubinat (samboerskap) z niektórymi prawami po dwóch latach lub przy wspólnym dziecku, aborcja na żądanie do 18 tygodni od czerwca 2025 roku (wcześniej 12), wiek zgody 16 lat, in vitro dla kobiet samotnych od 2020 roku.

Publiczna służba zdrowia pokrywa aborcję i trzy próby in vitro za opłatą ryczałtową; w sprawach przemocy domowej pomagają ośrodki kryzysowe (krisesenter) i linia VO 116 006; danych strzeże Datatilsynet. Polacy mają prawo do tłumacza w sądzie i urzędzie. Źródła: lovdata.no, regjeringen.no, domstol.no i Statistisk sentralbyrå.

Małżeństwo, związek i rozwód

Przed ślubem oboje narzeczeni składają wniosek o zaświadczenie o spełnieniu warunków małżeństwa (prøvingsattest) w Skatteetaten; zaświadczenie jest ważne 4 miesiące. Obywatel obcego państwa dołącza zaświadczenie o braku przeszkód ze swojego kraju (oryginał z apostille lub legalizacją, nie starszy niż 4 miesiące), a dokumenty w języku innym niż angielski lub nordycki wymagają tłumaczenia przysięgłego. Dokumenty elektroniczne nie są przyjmowane, oryginały wysyła się pocztą. Świadkowie (forlovere) muszą mieć co najmniej 18 lat.

Według ustawy o małżeństwie (ekteskapsloven) rozwodu może żądać każdy z małżonków po co najmniej roku separacji (§ 21) albo po co najmniej dwóch latach rozłączenia (§ 22). Separację i rozwód orzeka zwykle statsforvalteren, a sąd — w sprawach z § 23 i w razie sporu. Rozwód z powodu poważnej przemocy lub małżeństwa zawartego pod przymusem (§ 23) zgłasza się w ciągu 6 miesięcy od dowiedzenia się o czynie, najpóźniej w ciągu 2 lat od niego.

Małżonkowie ze wspólnym dzieckiem poniżej 16 lat muszą przed złożeniem wniosku o separację lub rozwód (§§ 20 i 22) stawić się na mediację (§ 26).

Dzieci, rodzicielstwo i spadek

Aborcja

Od 1 czerwca 2025 roku kobieta sama decyduje o aborcji do końca 18. tygodnia ciąży (17 tygodni i 6 dni), liczonego od pierwszego dnia ostatniej miesiączki i potwierdzonego USG. Po tym terminie decyduje komisja ds. aborcji (abortnemnd) w składzie trzech osób: lekarza, prawnika i specjalisty od zdrowia lub opieki społecznej; odmowę można zaskarżyć do Abortklagenemnda. Po zakończeniu 22. tygodnia (21 tygodni i 6 dni) aborcja jest możliwa tylko wtedy, gdy płód nie jest zdolny do życia.

Według Helsenorge aborcja jest bezpłatna dla osób mieszkających w Norwegii, także dla pracowników z UE/EOG, którzy pracują tu, ale mieszkają gdzie indziej. Można zgłosić się bezpośrednio do szpitala z oddziałem ginekologii, bez skierowania, bez konieczności tłumaczenia powodu i bez okresu do namysłu. Aborcja farmakologiczna w domu jest dostępna do końca 10. tygodnia. Bezpłatna poradnia Amathea: 90 65 90 60.

Przemoc i zgoda

Od ustawy z 20 czerwca 2025 roku (nowy § 291 kodeksu karnego) przestępstwem jest stosunek z osobą, która ani słowem, ani czynem nie wyraziła zgody; kara wynosi do 6 lat więzienia. Gdy użyto przemocy lub gróźb, kara sięga 10 lat. Przepis obowiązuje od 1 lipca 2025 roku (lov 2025-06-20-86, lovdata.no).

W sytuacji nagłej dzwoni się pod 112, w sprawach mniej pilnych pod 02800 (policja), a po pomoc medyczną poza godzinami pracy pod 116 117. Linia VO-linjen, 116 006, jest czynna całą dobę dla osób powyżej 18 lat doświadczających przemocy w bliskim związku; można pozostać anonimowym, a czat działa od poniedziałku do piątku w godzinach 9–20. Krisesenter (ośrodek kryzysowy) przyjmuje kobiety, mężczyzn i dzieci i jest bezpłatny; gdy osoba nie ma dochodu, koszty pokrywa NAV. Overgrepsmottak, czyli całodobowy bezpłatny punkt pomocy po gwałcie lub przemocy, działa niezależnie od tego, czy sprawę zgłoszono policji.

Dane osobowe i oszustwa matrymonialne

Organizacja musi odpowiedzieć na wniosek o dostęp do danych (innsyn) bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu miesiąca; wniosek jest bezpłatny. Datatilsynet zaleca najpierw zwrócić się do administratora lub jego inspektora ochrony danych. Skargę składa się przez formularz z logowaniem ID-porten albo listem na adres Postboks 458 Sentrum, 0105 Oslo; Datatilsynet odpowiada w ciągu miesiąca od wpłynięcia skargi i nie przyznaje odszkodowań.

Policja (politiet.no) przyjmuje zgłoszenia oszustwa przez internet w kategorii „Anmeld bedrageri og datakriminalitet” i radzi natychmiast zadzwonić do banku, aby spróbować wstrzymać przelew.

Źródła

Strona sprawdzona w . Przytoczone przepisy i dane mogą się zmieniać: w razie wątpliwości sprawdź je u wskazanego źródła urzędowego.

Tekst przygotowany z pomocą sztucznej inteligencji, przejrzany i sprawdzony przez zespół AffectionPlus (metoda i źródła: O nas). Te informacje nie zastępują porady lekarza ani prawnika. Błąd? Napisz do nas.

Znajdź tę stronę na mapie serwisu