Het wettelijke kader
De Wet Verdovende Middelen (1998) verbiedt bezit, gebruik, handel, teelt en in- en uitvoer van alle verdovende middelen, cannabis inbegrepen, met gevangenisstraffen die voor handel oplopen tot tientallen jaren; er is geen onderscheid naar gebruikershoeveelheid en geen gedoogbeleid, al vervolgt het Openbaar Ministerie het bezit van kleine hoeveelheden cannabis meestal met een boete of een korte straf. Suriname ligt op de route van Colombiaanse en Braziliaanse cocaïne naar Nederland en Europa, via de haven van Paramaribo, de luchthaven Zanderij en de rivieren; bolletjesslikkers en containers worden regelmatig onderschept, en de Nederlandse en Surinaamse douane werken samen. De Nationale Anti-Drugs Raad coördineert het beleid; de verslavingszorg gebeurt in het Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS) in Paramaribo en bij stichtingen als De Stem en Stichting Verslavingszorg Suriname, met weinig capaciteit buiten de hoofdstad. Alcohol is vrij verkrijgbaar en het misbruik ervan is het grootste verslavingsprobleem, vooral in het binnenland; de verkoop aan minderjarigen is verboden. Rijden onder invloed wordt gecontroleerd met een limiet van 0,5 promille.
De kernpunten
| Wet | Wet Verdovende Middelen (1998): alles strafbaar, zware straffen voor handel; geen gedoogbeleid |
|---|---|
| Cannabis | Strafbaar; kleine hoeveelheden meestal met boete of korte straf afgedaan |
| Doorvoer | Cocaïne uit Colombia en Brazilië naar Nederland en Europa via haven, luchthaven en rivieren |
| Zorg | Psychiatrisch Centrum Suriname en stichtingen in Paramaribo; weinig capaciteit in de districten |
| Alcohol | Vrij verkrijgbaar; grootste verslavingsprobleem, vooral in het binnenland |
| Verkeer | 0,5 promille; controles in Paramaribo |
In de praktijk
- Reizigers: neem niets mee, ook geen cannabis uit Nederland en geen medicijnen zonder recept en bijsluiter; de controles op Zanderij en bij vertrek naar Amsterdam zijn streng en de straffen zwaar.
- Wie in Suriname wordt aangehouden, vraagt onmiddellijk een advocaat en, als Nederlander, de Nederlandse ambassade; de voorlopige hechtenis kan lang duren.
- Voor hulp bij verslaving: de huisarts of rechtstreeks het Psychiatrisch Centrum Suriname in Paramaribo; het Staatsziekenfonds dekt de behandeling deels; de stichtingen bieden dagprogramma's en zelfhulpgroepen (AA in Paramaribo).
- Nederlanders die in Suriname wonen, kunnen bij terugkeer in Nederland een beroep doen op de verslavingszorg zodra ze verzekerd zijn; de Surinaamse gemeenschap in Nederland heeft eigen zelfhulpgroepen.
Kosten en vergoeding
De behandeling in het Psychiatrisch Centrum wordt deels gedekt door het SZF; de stichtingen vragen kleine bijdragen; boetes voor bezit gaan van enkele honderden tot duizenden Surinaamse dollars en de straffen voor handel zijn gevangenisstraffen.
Recente veranderingen
De Surinaamse en Nederlandse autoriteiten versterkten in 2023-2025 de controles op de haven en de luchthaven na recordvangsten; de regering kondigde een nationaal drugsplan aan met meer aandacht voor preventie en zorg, in afwachting van middelen.
Waar u terechtkunt
- Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS), Paramaribo, afdeling verslavingszorg.
- De Nationale Anti-Drugs Raad (ministerie van Justitie en Politie) voor het beleid.
- De Nederlandse ambassade in Paramaribo bij aanhouding van Nederlanders.
Goed om te weten
Suriname is geen Nederland: wat in Amsterdam gedoogd wordt, is in Paramaribo een misdrijf, en de gevangenissen zijn overvol. Wie iets meeneemt voor eigen gebruik, riskeert maanden hechtenis vóór het proces — de ambassade kan bezoeken, niet vrijlaten.
Bronnen en officiële links
- Overheid van Suriname — ministerie van Justitie en Politie — officieel portaal
- Korps Politie Suriname — politie
- Nederland Wereldwijd — Suriname (reisadvies en hulp bij arrestatie) — informatie voor Nederlanders
Gecontroleerde links naar officiële of gezaghebbende bronnen. Ze openen in een nieuw tabblad.